ವೀರ ಸನ್ಯಾಸಿ ವಿವೇಕಾನಂದ

         2012 ರ ಜನವರಿ 12 ರಂದು ವಿವೇಕಾನಂದರ 119 ನೇ ಜಯಂತಿ ಅಂಗವಾಗಿ ಈ ಲೇಖನ.

              ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆರಾಧಕರಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತರದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಭಾರತ ಮಾತೆಯ ಸತ್ಪುತ್ರರಾಗಿದ್ದರು. ಭಾರತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ನಡೆದು ಬಂದಿರುವ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಸಾರವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ ಮಹಾನುಭಾವರು ವಿವೇಕಾನಂದರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಕೌಟುಂಬಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ:
         ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತ ಮತ್ತು ಭುವನೇಶ್ವರಿದೇವಿ ಎಂಬ ಕ್ಷಾತ್ರವಂಶದ ಸೇರಿದ ದಂಪತಿಗಳು ವಾಸವಾಗಿದ್ದರು. ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತರು ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಕೀಲರಾಗಿದ್ದರು ಅಷ್ಟೇ ಉದಾರ ಮನದವರಾಗಿದ್ದರು. ಬಡವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮರಗುವ ಹೃದಯ; ಯಾರು ಬಂದು ಸಹಾಯ ಕೇಳಿದರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವ ಸ್ವಭಾವ
ದವರಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಮೇಧಾವಿ. ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಪಂಚದ ಅನುಭವವಿತ್ತು. ಲಲಿತಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿರುಚಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬೈಬಲ್ ಮತ್ತು ಪರ್ಶಿಯದ ಮಹಕವಿ ಹಾಫೀಜನ ಕವಿತೆಯನ್ನೋದುವದೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ತೀರದ ಆಸೆ. ಸುಖವಾದ ಕಂಠವಿದ್ದುದರಿಂದ ಹಾಡಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ. ಇವರಿಗೆ ಅನುರೂಪಳಾದ ಸತಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿದೇವಿಯರು ಮಹಾನ್ ದೈವಭಕ್ತರು. ಪೂಜೆ, ವ್ರತ ಮುಂತಾದವನ್ನು ಮಾಡುವದೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ತುಂಬ ಆಸಕ್ತಿ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಓದುವ ಗ್ರಂಥ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ತ್ಯಾಗಿಗಳ ತಪಸ್ವಿಗಳ ವೀರಪುಂಗವರ ಆದರ್ಶ ಅವರಲ್ಲಿ ರಕ್ತಗತವಾಗಿತ್ತು. ಅಪಾರವಾದ ದೈವಭಕ್ತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಶುಚಿಯಾದ ಜೀವನ ದತ್ತವಂಶದ ಹುಟ್ಟುಗುಣಗಳಾಗಿದ್ದವು. ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತರ ತಂದೆ ರಾಮಮೋಹನ ದತ್ತರು ಶ್ರೀಮಂತರೂ, ಉದಾರಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಇವರ ಹಿರಿಯ ಮಗ ದುರ್ಗಾಚರಣ ದತ್ತ ಬುದ್ದದೇವನಂತೆ ತನ್ನ ಕುಮಾರನ ಜನನವನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಸಾರ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಸನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ದೇಶಾಂತರ ಹೋದರು.
                  
                       ಈ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು. ಒಂದು ಗಂಡು ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದಿನ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯವರು ಕಾಶಿಯ ವಿಶ್ವನಾಥನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗಂಡು ಮಗುವನ್ನು ಕರುಣಿಸೆಂದು ಹರಕೆ ಹೊತ್ತರು. ಸದಾ ವಿಶ್ವನಾಥನ ಪೂಜೆ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯತೊಡಗಿದರು. ಒಂದು ದಿನ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯವರ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನು ತನ್ನ ಅನಂತ ತಪ್ಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಎದ್ದು ಬಂದು, ಮಗುವಿನ ರೂಪತಾಳಿ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಂತಾಯಿತು. ತಾಯಿಗೆ ಹಿಡಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಹಿಗ್ಗು. ಶಿವನೇ ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆಂಬ ಸಂತೋಷ ಅವಳ ಮನದ ತುಂಬ ತುಂಬಿತು.

                           ಆ ದಂಪತಿಗಳ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಸಿದ್ದಿಸಿತು. ೧೮೬೩ ನೇ ಇಸ್ವಿ ಜನವರಿ ೧೨ ನೇ ತಾರೀಖಿನಂದು ಮಕರಸಂಕ್ರಾಂತಿಯ ಶುಭದಿನದಂದು ಸುಂದರ ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯವರು ಜನ್ಮವಿತ್ತರು. ಮಗುವಿಗೆ ವಿರೇಶ್ವರ ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದರು. ಅನ್ನಪ್ರಾಶನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರನಾಥನೆಂದು ಕರೆದರು. ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ "ಬಿಲೆ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

                                     ನರೇಂದ್ರನು ತುಂಬಾ ತುಂಟ ಹುಡುಗ. ಗದರಿಸಿದರೆ ಸುಮ್ಮನಾಗುವ ಸ್ವಭಾವವೇ ಅಲ್ಲ ಅವನದು. ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರನ್ನು ಕಾಡುವದು, ಅವರು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಕೆಸರಿನ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಾರದೆ ನಿಂತಾಗ ಅವರನ್ನು ಅಣಕಿಸಿ ಕೆರಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಉಪಟಳ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ತಾಯಿಗೆ ಸಹನೆ ಮೀರಿ "ಶಿವನೇ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಭೂತಗಣವೊಂದನ್ನು ಮಗನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ." ಎಂದು ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇವನನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುವದು ಕಷ್ಟವಾದಾಗ ತಾಯಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯು ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಚೊಂಬು ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಸುರಿಸಿದರೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ನಕ್ಕು ಶಾಂತನಾಗುತ್ತಿದ್ದ.

                           ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಾಧುಸಂತರನ್ನು ಕಂಡರೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಪಶು-ಪಕ್ಷಿಗಳೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬ ಇಷ್ಟ. ಮನೆಯ ಹಸು ಅದರ ಪುಟ್ಟ ಕರು ಇವನ ಆಟದ ಗೆಳೆಯವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಡಿ ಹೊಡೆಯುವದೆಂದರೆ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಬಲು ಮೋಜಿನದಾಗಿತ್ತು. ಗಾಡಿ ಹೊಡೆಯುವವನು ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತಾನು ಗಾಡಿ ಹೊಡೆಯುವವನಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದನು.

                 ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭವಾದಾದ್ದು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ. ಭುವನೇಶ್ವರಿ ದೇವಿಯವರು ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಅಕ್ಷರಾಭ್ಯಾಸದ ಜೊತೆಗೆ ರಾಮಾಯಣ ಮಹಾಭಾರತದಂತಹ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಪುರಾಣ ಪುಣ್ಯ ಕಥೆಗಳು ಅವನ ಮನ ನಾಟುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಇಂತಹ ಕಥೆಗಳು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೊರೆದ ಅಕ್ಷರದಂತೆ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ನಿಂತವು. ತಾನೂ ಮುಂದೆ ಅವರಂತೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು.

                 ಪ್ರತಿದಿನ ರಾತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನ ಹುಬ್ಬುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಳೆದು, ದೇಹಾದ್ಯಂತವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗುವ ಅನುಭವವೆಂದು ಅವನು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಇತರರು ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಅದನ್ನು ವಿಚಾರ ಮಾದದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವ ಕೆಲವರದು. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರನು ಯಾವುದನ್ನೂ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡದೆ ಒಪ್ಪುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ದ ಮರವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಾಗ ಹೋಗಿ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಮರಕೋತಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಇದರಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಆ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಅವರಿಗೆ ಅ ಮರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ರಾಕ್ಷಸ ವಾಸವಾಗಿದೆಯಂದು ಅದು ಮರ ಏರುವವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂದು ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದನು. ಇದರಿಂದ ನರೇಂದ್ರನ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲ ದೂರ ಸರಿದರು. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ, "ಹುಚ್ಚರೆ! ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವತ್ತೋ ಹಿಡಿದು ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು." ಎಂದು ಮರದ ಮೇಲಿಂದಲೆ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದನು.

                                                   ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಅವನ ಆರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು. ಶಾಲೆ ಸೇರಿದ ಕೆಲವು ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನರೇಂದ್ರ ಕೆಟ್ಟ ಬಯ್ಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ಬಂದು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸತೊಡಗಿದ. ಮನೆಯವರು ಇವನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಶಾಲೆ ಬಿಡಿಸಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಉಪಾಧ್ಯಾಯನನ್ನು ಪಾಠಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು ಮಾಡಿದರು. ಇತರ ಬಾಲಕರು ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಯುವದರೊಳಗೆ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಓದುವದೂ ಬರೆಯುವದೂ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಏಳನೆಯ ವಯಸ್ಸಿಗೆ "ಮುಗ್ಧಬೋಧ" ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತ ವ್ಯಾಕರಣ ಅವನಿಗೆ ಕಂಠಪಾಠವಾಗಿತ್ತು. ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ನರೇಂದ್ರನ ಚೇತನ ವಿದ್ಯುಚ್ಚಕ್ತಿಯಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಅವನಿಗೆ ಅಂಜಿಕೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೇಮ ಕಲಹವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಹಣೆಗೆ ಗಾಯವಾಗಿ ರಕ್ತ ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಆ ಗಾಯದ ಗುರುತು ನರೇಂದ್ರ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದ ಮೇಲೂ ಅಚ್ಚಳಿಯದಂತೆ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಅವನ ಪುಣ್ಯಗುರುವೊಮ್ಮೆ ಅದನ್ನು ಕಂಡು "ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಈ ಗಾಯವಾಗಿ, ಇದರಿಂದ ಅವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆಯುಂಟಾಗಿದ್ದರೆ ಅವನು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಚೂರು ಚೂರು ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ" ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದರು.

                           ಸ್ವಲ್ಪ ಓದುವದು ಬರೆಯುವದು ಬಂದ ಮೇಲೆ ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಶಾಲೆಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಚೇಷ್ಟೆಗೆ ಲಗಾಮಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಮೇಷ್ಟ್ರರು ಪಠಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕೆಲವು ಹುಡುಗರು ಚೇಷ್ಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೇಷ್ಟರು ಹುಡುಗರ ಪೈಕಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರನಾದರೊ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಪ್ಪದೇ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಹೇಳಿದ. ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಹುಡುಗರನ್ನು ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು. ನರೇಂದ್ರನು ಬೆಂಚಿನ ಮೇಲೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲಾಗಿ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರು ಕಾರಣ ಕೇಳಿದಾಗ ತಾನು ಚೇಷ್ಟೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನನುಭವಿಸಿದ.

                                      ನರೇಂದ್ರನದು ವಿಪರೀತ ಚಟುವಟಿಕೆ. ಸದಾ ಏನಾದರೊಂದು ಹೊಸದನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವ ಮನೋಭಾವ. ಯಾವುದಾದರೂ ಆಟದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ. ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನಾಟಕವಾಡುವದು, ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡುವದು, ಗರಡಿ ಮನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಕತ್ತಿ ವರಸೆ, ದೊಣ್ಣೆ ತಿರುಗಿಸುವದು, ದೋಣಿ ನಡೆಸುವದು ಇವೆಲ್ಲಾ ಬೇಸರವೆನಿಸಿದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆಗೆ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ.

                              ನರೇಂದ್ರ ಸ್ನೇಹಜೀವಿ, ಪರೋಪಕಾರಿ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದವನಾಗಿದ್ದ. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅವರ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಕ್ಕ, ತಂಗಿ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಎಂದು ಕರೆದು ಪ್ರೀತಿ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆಗೆ ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾದ. ಅವನನ್ನು ದೋಣಿಯ ಮೇಲೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಅಂಬಿಗರು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಬಹಳ ಒತ್ತಾಯದ ನಂತರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಮಾತಾಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವಂತೆ ಪೀಡಿಸತೊಡಗಿದರು. ತಕ್ಷಣ ನರೇಂದ್ರ ದೂರದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಿಪಾಯಿಗಳ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಹರಕು ಮುರುಕು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಡೆದ ವಿದ್ಯಮಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ. ಸಿಪಾಯಿಗಳು ಅವನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವದನ್ನು ಕಂಡ ಅಂಬಿಗರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಟ ಕಿತ್ತರು.

                                                     ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತ ನರೇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳಾದವು. ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು, ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಓದುವದು, ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವದು, ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ತನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದರ ಕಡೆಗೆ ಅವನ ಲಕ್ಷ್ಯ ಹೋಯಿತು. ನರೇಂದ್ರನ ತಂದೆ ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತ ಕಲ್ಕತ್ತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಾಯಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ರಾಯಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದಮೇಲೆ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಶಾಲೆ ತಪ್ಪಿ ಹೋಯಿತು. ಊರಿನಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದುದು ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತು. ತಂದೆ ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತರ ಸಹವಾಸ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ದೊರಕುವಂತಾಯಿತು. ಮಗನನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ದತ್ತರು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಚರ್ಚೆಮಾಡಲು, ಹಲ್ವು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ತಂದೆಯ ಸರಳತನ, ಸತ್ಯಪ್ರಿಯತೆ, ಉದಾತ್ತ ಹೃದಯ, ಆಳವಾದ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮಗನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಯೋಗ್ಯ ಪರಿಣಾಮವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದವು. ಶಿಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ತಲೆಯನ್ನು ಭಾರಗೊಳಿಸುವದಲ್ಲ, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಳಿಸುವದು ಎನ್ನುವ ತತ್ವ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮನದಟ್ಟಾಯಿತು.

                                ನರೇಂದ್ರ ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಬಂಗಾಳಿ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಆದರೆ ಜ್ಯಾಮಿತಿ ಅವನಿಗೆ ಮೈಗಂಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ೨-೩ ದಿವಸ ಮುಂಚೆ ಹಟ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡ. ಕಲಿಯುವ, ತಿಳಿಯುವ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿದರೆ ಯಾವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ವಿದ್ಯೆಗೆ ಕಾಲದ, ವಯಸ್ಸಿನ ಇತಿಮಿತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವನ ಅನುಭವಕೆ ಬಂದಿತು. ಓದಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅಸಾಧಾರಣ ಮನೋಬಲ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಬಂದಿತು. ಗ್ರಂಥದ ಒಂದು ಪಂಕ್ತಿ ಓದಿದರೆ ಮುಂದೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಪುಟಗಳ ವಿಷಯ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗ್ರಂಥಕರ್ತನ ವಾದವೈಖರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರಿವಾದರೆ ಸಾಕು, ಅವನು ಮುಂದೆ ಹೀಗೇ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾನೆಂದು ಊಹಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾದ. ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಂಗೀತವೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣ. ಅಹಮದ್ ಖಾನ್ ಮತ್ತು ವೇಣಿಗುಪ್ತ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷ ಬಿಡದೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ. ಹಿಂದಿ, ಉರ್ದು, ಬಂಗಾಳಿ, ಪಾರಶಿ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಅವನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡಲು ಕಲಿತ.        

                              ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾದ ಮೇಲೆ ನರೇಂದ್ರ ಕಾಲೇಜು ಸೇರಿದ. ಅದೇ ವರ್ಷ ತನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರಾದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ವಿಲಿಯಂ ಹೇಸ್ಟಿಯವರ ಬಾಯಿಂದ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿದ. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ವರ್ಡ್ಸ್‌ವರ್ತರ "ಎಕ್ಸರ್ಷನ್" ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕವಿ ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರೊಫೆಸರು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಷಯ ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. "ಪರವಶತೆ" (ಭಾವ ಸಮಾಧಿ)ಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ತಿಳಿಯಲು ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿ ಹೋಗಲು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ನರೇಂದ್ರ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಬರಲು ವಿಚಾರ ಮಾಡತೊಡಗಿದ. ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರಾಗಿದ್ದ ವಿಲಿಯಂ ಹೇಸ್ಟಿಯವರು ನರೇಂದ್ರನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಕಂಡು, "ನರೇಂದ್ರ ಪ್ರತಿಭಾಶಾಲಿ. ನಾನು ಬಹಳ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಬಹಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಇವನಂತಹವನನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರ ಮುಂದೆ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ." ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

                                   ನರೇಂದ್ರನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಜೀವನ ಏಕಮುಖವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ತಿನ್ನಬೇಕು, ತಾನು ಆಡಬೇಕು, ತಾನು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ತೇರ್ಗಡೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅವನ ಆಶಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಏನೂ ತೊಂದರೆಯಾದರೂ, ದುಃಖವಾದರೂ ಅವನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ. ನರೇಂದ್ರ ತಾರುಣ್ಯಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದಂತೆಲ್ಲ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಹುಡುಗರಂತೆ ಲೌಕಿಕ ಭೋಗಭಾಗ್ಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ. ಬ್ರಹ್ಮ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರಲು ಆರಂಭಿಸಿದ. ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಅನೇಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. "ದೇವರಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಇದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೇಕೆ ಕಾಣಿಸುವದಿಲ್ಲ?" ಎಂದು ಕಂಡ ಕಂಡ ಗುರು-ಹಿರಿಯರು, ಸಾಧು-ಸಂತರನ್ನು, ವಿದ್ವಾಂಸ-ಪಂಡಿತರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ನಿರಾಶನಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಒಮ್ಮೆ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡವರೆಂದು, ಮಹಾನ್ ವಿದ್ವಾಂಸರೆಂಡು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿ ದೇವೆಂದ್ರನಾಥ ಟ್ಯಾಗೋರ‍್ರನ್ನು ಸಂಧಿಸಿ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ. ದೇವೇಂದ್ರನಾಥರು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದರು. ಆತನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾದುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ವೀರವಾಣಿಯಿತ್ತು. "ಮಗು, ನಿನಗೆ ಯೋಗಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳ್ಳಿವೆ." ಎಂದು ದೇವೇಂದ್ರನಾಥರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು. ನರೇಂದ್ರ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ದುದು ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಬರುವದಕ್ಕಲ್ಲ. ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಉತ್ತರ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ತರಲಿಲ್ಲ. ದುಃಖದಿಂದ "ಇಲ್ಲ, ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಕಂಡಿಲ್ಲ." ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ. ಇದೇ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರದ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ.

                      ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರದ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಜೀವನ ಒಬ್ಬ ಆದರ್ಶ ಜಿಜ್ಞಾಸುವಿನ ಸಾಹಸ ಚರಿತ್ರೆ. ಅವರು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದದ್ದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಕಲಿತಿದ್ದು ಬಹಳ ಸ್ವಲ್ಪ ಅದೂ ಪರಂಪರಾಗತವಾದ ವೈದಿಕವಿದ್ಯೆ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರಿಗೆ ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಾಗಲು ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಕಲು ಮನೆಯವರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಧ್ಯಾನದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡಲು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ರಾಮಚಂದ್ರ ಮುಖರ್ಜಿಯವರ ಮಗಳಾದ ಐದು ವರ್ಷದ ಶಾರದಾದೇವಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ವಿವಾಹಮಾಡಲಾಯಿತು. ಚಿಕ್ಕವಳಾಗಿರುವ ಇವಳನ್ನು ೧೬ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ  ಗಂಡನಮನೆಗೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ಆಗ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು "ನಿನಗೆ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಸುಖ ಬೇಕೆ? ಅಥವಾ ಭಗವಾನಂದ ಬೇಕೆ?" ಎಂದು ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಮಹಾತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ ಶಾರದಾದೇವಿಯವರು ರಾಮಕೃಷ್ಣರಿಗೆ, "ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಸುಳಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ನನ್ನನ್ನು ದೈವೀಭಕ್ತಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ." ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಪತಿಯ ದೈವೀಭಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಿದ ಶಾರದಾದೇವಿಯವರು ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಪ್ರಥಮ ಶಿಷ್ಯೆಯಾದರು. ಹೆಂಡತಿಯೇ ದೇವರೆಂದು ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಭಾವಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮ ತತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತ, ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತರುತ್ತ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಅವುಗಳ ಅಭಿನ್ನವಾದ ಒಂದುತನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ನೀರು ಒಂದೇ- ಆದರೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಕಾರ ತಳೆಯುತ್ತದೆ; ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನೀರಿಗೆ ಆಕಾರವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರೂ ಕೂಡ. ಭಕ್ತರ ನೋಟವಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ಹಿಂದೂಧರ್ಮ, ಇಸ್ಲಾಂ, ಕ್ರಿಸ್ತಧರ್ಮಗಳೆಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದೇ ಸತ್ಯ, ಒಂದೇ ಸತ್ವವಿದೆಯೆಂದರಿಯಲು ಸಹಾಯಕವಾಯಿತು.

                                    ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ರಾಸಮಣಿಯೆಂಬ ಶ್ರೀಮಂತಿನಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದ ಕಾಳಿದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಅರ್ಚಕರಾಗಿ ನಿಂತರು. ಸದಾ ತಾಯಿಯ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಣಲೂ ದಿನವೂ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ ಕಾಳಿಯ ಕಲ್ಲು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ರಕ್ತ ಬರುವತನಕ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವರನ್ನು ಕಂಡ ಜನ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂದರು. ನಿಜ ಅವರಿಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿತ್ತು; ಆದರೆ ಲೋಕದ ಹುಚ್ಚಲ್ಲ, ಹಣ, ಅಧಿಕಾರ, ಪದವಿ ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹುಚ್ಚಲ್ಲ. "ಏನೂ ಬೇಡ, ದೇವರೇ-ನೀನು ಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹುಚ್ಚು ರಾಮಕೃಷ್ಣರಿಗೆ ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಈ ಹುಚ್ಚನ ಬಳಿ ಜನ ತಂಡೋಪತಂಡವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ, ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ನರೇಂದ್ರ ಇವರ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವರಿದ್ದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಅತ್ಯಾನಂದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು. ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು, ನರೇಂದ್ರನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಗದ್ಗದ ಕಂಠದಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ "ಏಕಿಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ಬಂದೆ? ಏತಕ್ಕೆ ನಾನು ಕಾಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ? ಲೋಕದ ಜನರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು ಅಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ. ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಮಾತ್ರ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ." ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಕೈ ಜೋಡಿಸಿ, "ನೀನೇ ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಮಹರ್ಷಿ ನರ ನಾರಾಯಣನ ಅವತಾರ. ಲೋಕದ ದುಃಖದ ಹೊರೆಯನ್ನು ನೀಗಲು ಬಂದಿರುವ ಕಾರಣಪುರುಷ" ಎಂದರು. ನರೇಂದ್ರ ಆವಾಕ್ಕಾದ. "ಇದೇನು ಹುಚ್ಚು ನಡವಳಿಕೆ. ನಾನು ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತರ ಮಗ. ಇವರು ನನ್ನನ್ನು ನರ-ನಾರಾಯಣ ಎಂದೆಲ್ಲ ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲ" ಎಂದುಕೊಂಡ. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಒಳಗೆದ್ದು ಹೋಗಿ ಮಿಠಾಯಿ, ಬೆಣ್ಣೆ, ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರೆ ಮೊದಲಾದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತಂದು ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಈ ನಡುವಳಿಕೆ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು. ಜನರು ಹೇಳುವಂತೆ ಈತ ಹುಚ್ಚನೇ ಇರಬಹುದು ಎಂದು ಅಂದುಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಅವರ ಬಳಿ ಇದ್ದಾಗ ಇದ್ದಾಗ ಅಪೂರ್ವ ಮನಃಶಾಂತಿ, ಅವ್ಯಕ್ತಾನಂದ ಈಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏನು ಇದು ಸಮಸ್ಯೆ? ನರೇಂದ್ರನ ಬುದ್ಧಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಹೋರಾಟವೇ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ನರೇಂದ್ರ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರದ ಬಳಿ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ.

                                           ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ಅವ್ಯಕ್ತ ಶಕ್ತಿ ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯಿತು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ನರೇಂದ್ರ ಸ್ಮೃತಿ ತಪ್ಪಿದ. ಆಗ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಉತ್ತರ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಲೋಕವನ್ನು ಬೆಳಗಲು ಬಂದಿರುವ ನರೇಂದ್ರ ಮಹಾಪುರಷನೆಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿದರು. ಪ್ರತಿ ಸಲ ನರೇಂದ್ರ ಬಂದಾಗಲೂ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಬಹಳ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನ ಮೈದಡವುತ್ತಿದ್ದರು. ಅತಿಮೇಧಾವಿಯಾದ, ಗಟ್ಟಿಮನಸ್ಕನಾದ ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಮೇಣದಂತೆ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಬೇಕಾದ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಭಯ, ಭಕ್ತಿ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಹುಚ್ಚನೆಂಬ ಭಾವನೆ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು. "ಇವರೇ ನನ್ನ ಗುರು" ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಹೊಳೆಯಿತು. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರ ಮೂಢಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಪೂಜೆಯನ್ನಾರಂಭಿಸಲಿಲ್ಲ. ಚರ್ಚೆ, ವಾದ, ಮತಖಂಡನೆಯನ್ನು ಅವನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಶಯಕ್ಕೂ ಗುರು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಂಜಸವಾದ ಉತ್ತರ ಅವನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತ ಬಂತು. ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆ, ಪಾಂಡಿತ್ಯ, ವಿಚಾರಶಕ್ತಿಗಳೆಲ್ಲಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಮುಂದೆ ಏನೂ ನಡೆಯದಿರುವದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ. ನರೇಂದ್ರ ಹೊರಟಿದ್ದು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ದೊರಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ. ಅದು "ದೇವರನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೀರಾ?" ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಮುಂದೆ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಏಳಲಿಲ್ಲ. ದೇವರನ್ನು ಕಂಡಿರುವ, ಕಾಣಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು "ದೇವರನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದು ಕೇಳುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೇ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ.

                                       ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನರೇಂದ್ರನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಒಂದು ಕೊಂಕು ಮಾತನ್ನು ಆಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. "ನಿಮಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಅವನು ಅರ್ಥವಾಗುವದಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಿತ್ಯಸಿದ್ಧ. ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಲ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮಸಮಾಜದ ಮುಖಂಡರಾದ ಕೇಶವಚಂದ್ರಸೇನರೂ, ವಿಜಯಕೃಷ್ಣ ಗೋಸ್ವಾಮಿಗಳೂ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ನರೇಂದ್ರನು ಇದ್ದ. ಆಗ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನ ಕಡೆ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ನೋಡಿ, "ಮಹಾಪುರುಷತ್ವದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಗುಣ ಕೇಶವಚಂದ್ರರನ್ನು ದೊಡ್ಡವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಅಂತಹ ಎಂಟು ಗುಣಗಳಿವೆ ನರೇಂದ್ರನಲ್ಲಿ. ಕೇಶವ ಮತ್ತು ವಿಜಯರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಜ್ಯೋತಿ ಮೊಂಬತ್ತಿ ದೀಪದಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ. ನರೇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ಅದು ಪ್ರಚಂಡ ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಮಹಾನುಭಾವರೆದುರು ಹೋಲಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವರು ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಅಭಿಮಾನರತೀಕವೆನಿಸಿ ಬೇಸರಗೊಂಡನು. "ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ರೀತಿ ಮಾತಾಡಬೇಡಿ" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು "ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ತಾಯಿಯು ನುಡಿಸಿದಳು, ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?" ಎಂದರು.

                              ಗುರು ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಹಾಗೆಯೇ ಶಿಷ್ಯನು ಗುರುವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದೂ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಲ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ ನರೇಂದ್ರನು ಅವರ ಮಂಚದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಾಗ ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಸಾವಿರ ಚೇಳು ಕುಟುಕಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಕೊಡವಿದಾಗ ನಾಣ್ಯ ಹೊರಗೆ ಬಿತ್ತು. ಶಿಷ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದನೆಂದು ತಿಳಿದು ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.

                                     ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆಯೇ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಅಸಡ್ದೆಯಿಂದ ನೋಡತೊಡಗಿದರು. ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಇರತೊಡಗಿದರು. ಹೀಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ನಡೆಯಿತು. ಒಂದು ದಿನ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆದು, "ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿಗೇತಕ್ಕೆ ಬರುವೆ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. "ನಾನಿಲ್ಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು ತಿಳಿದಿರಾ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಕೆಯಾದಾಗ ಬರುತ್ತೇನೆ." ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದ. "ಇಲ್ಲ ನರೇನ್ ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರೇಮ ಗೌರವಗಳ ಬದಲು ಅಸಡ್ಡೆ, ಅಪಮಾನಗಳನ್ನ ನಿನಗಿತ್ತರೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುವೆಯೋ ಎಂದು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರಾದರೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವದನ್ನು ಎಂದೋ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

                             ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ನರೇಂದ್ರನ ತಂದೆ ವಿಶ್ವನಾಥದತ್ತರು ಕಾಲವಾದರು. ಮನೆಯ ಸಂಸಾರ ಭಾರವೆಲ್ಲ ನರೇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ದತ್ತರು ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿಗಾಗಿ ಹಣ ಕೂಡಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಲಗಾರರು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಪೀಡಿಸತೊಡಗಿದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ದಾಯಾದಿಗಳು ಆಸ್ತಿ ಪಾಲು ಬೇಕೆಂದು ಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ದಾವೆ ಹೂಡಿದರು. ಸಂಪತ್ತು ನಾಶವಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ದರಿದ್ರಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಳು. ಮನೆಯವರೆಲ್ಲ ಉಪವಾಸ ಇರುವಂತಾಯಿತು. ನರೇಂದ್ರ ಊರೆಲ್ಲ ಅಲೆದರೂ ಕೆಲಸ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಗೆ, ಮೇಧಾವಿತನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ನೌಕರಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಹಳಿದುಕೊಂಡ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ತಾನು ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಸಹಸ್ರ ಜನರ ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತೇನೆಂದು...

                                    ನರೇಂದ್ರ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿ ಬಂದು "ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಡತನ ನೀಗುವಂತೆ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೀವು ಬೇಡಿದರೆ ಅವಳು ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವದಿಲ್ಲ." ಎಂದ. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು "ನನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಅಂಥ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಹೊರಡುವದಿಲ್ಲ. ಬೇಕಾದರೆ ನೀನೇ ಬೇಡಿಕೋ." ಎಂದರು. ನರೇಂದ್ರ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ತಾಯಿ ನನಗೆ ವಿವೇಕ, ಜ್ಞಾನ ನೀಡು." ಎಂದು ಬೇಡಿದ. ಅವನು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಾಗ ಅವನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನೇ ಹೊರತು ಸಂಪತ್ತು ಬೇಕು, ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ರಾಮಕೃಷ್ಣರೇ ಆತನನ್ನು ಸಂತೈಸಿ "ಆಯ್ತು ಹೋಗು, ನಿನ್ನ ಮನೆಯವರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ತೊಂದರೆಗೊಳಪಡುವದಿಲ್ಲ." ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದರು.

                                    ನರೇಂದ್ರನ ಜೀವನವನ್ನು ಮೇಲು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಒಯ್ದದ್ದು ಅವನ ನಿಷ್ಠೆ, ದಾರ್ಢ್ಯ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ಅನಂತಕರುಣೆ. ದಕ್ಷಿಣೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ನರೇಂದ್ರನ ಸಾಧನೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಮೊದಮೊದಲು ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಂದು ಕಡೆ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಪಿಯಂತೆ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಶಬ್ದವಾದರೂ ಚಿತ್ತೈಕಾಗ್ರತೆಗೆ ಭಂಗ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಹುಬ್ಬಿನ ಮಧ್ಯೆ ನೋಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಗೆಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಯಿತು. ಗುರು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಉಗುರಿನಿಂದ ಗಾಯ ಮಾಡಿ "ನೋವಿನ ಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಯವಿಡು. ಧ್ಯಾನ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕಠಿಣವ್ರತವನ್ನು ಗುರು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಕರತಲಾಮಲಕವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆರು ವರ್ಷಕಾಲ ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ಗುರು ಸಾನಿಧ್ಯ, ಉಪದೇಶ ಲಭಿಸಿತು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ನರೇಂದ್ರನಿಗೆ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು ಎಲ್ಲಾ ಆಗಿದ್ದರು. ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಐಕ್ಯರಾಗಿದ್ದರೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಾಗಲಾರದು.

                                    ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತು ಮಾಡುವ ಕಾಲ ಸಮೀಪಿಸಿತೆಂದು ಗುರುಗಳರಿತು, ಕಾವಿ, ಕಮಂಡಲ, ಜಪಮಾಲೆಗಳನ್ನು ತರಿಸಿ, ವಿಧಿಯುಕ್ತವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸನ್ಯಾಸವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಇತ್ತ ಗುರುಗಳ ಗಂಟಲು ಬೇನೆ ಉಲ್ಬಣಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂತು. ಅವರಿಗೊಂದೇ ಚಿಂತೆ "ಈ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗಾರು ದಿಕ್ಕು" ನರೇಂದ್ರನಿದ್ದ. ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು ತಮ್ಮ ಮನೋ ಇಂಗಿತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನರೇಂದ್ರ ಒಪಲಿಲ್ಲ. ಗುರುಗಳು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೂ ನರೇಂದ್ರ ಒಪ್ಪಿದ. "ನನ್ನ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕ್ಷಿಪ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆವಿರ್ಭೂತವಾಗುತ್ತವೆ. ನಾನೇ ನಿನ್ನೊಳಗಿದ್ದು ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತೇನೆ." ಎಂದು ಹೇಳಿ ನರೇಂದ್ರನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿದರು. ನರೇಂದ್ರನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಪ್ರಚಂಡ ವಿದ್ಯುದಾವೇಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತಾಗಿ ಸ್ಮೃತಿ ತಪ್ಪಿತು. ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ತನಗಾದ ಅನುಭವ ಅವನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು.

                                   ಕೊನೆಯ ೧-೨ ದಿವಸ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ತುಂಬಾ ಬಾಧೆಪಟ್ಟರು. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹಸಿವಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದರು. ಶಿಷ್ಯರು ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾಯಸ ಕುಡಿಸಿದರು. ಎದ್ದು  ೫-೬ ದಿಂಬುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕುಳಿತು ತಮ್ಮ "ಕೊನೆಯ ಉಪದೇಶ"ವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಮೂರು ಸಲ "ಕಾಳಿ" ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಮಲಗಿದರು. ತಲೆಕೂದಲು ನಿಮಿರಿ ನಿಂತವು. ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡೂ ಭ್ರೂಮಧ್ಯೆ ನೆಟ್ಟವು. ದಿವ್ಯವಾದ ನಗೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ದಿಂಗಿಳಿನ ಹಾಗೆ ಮೂಡಿತು. ರಾತ್ರಿ ೧ ಗಂಟೆಗೆ (೧೮೮೬) ಗುರುಗಳು ಮಹಾಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದರು. ಶಿಷ್ಯರು ಗೋಳಿಟ್ಟರು. ಜಯಘೋಷ ದಿಗಂತಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಎದ್ದಿತು. "ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಜಯ್ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣ....."

                                   ಗುರು ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಮಹಾಸಮಾಧಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅವರ "ಸಂಸಾರ ಹೊರೆ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಅಸ್ಥಿಬೂದಿಯನ್ನು ಈಗ ಬೇಲೂರಿನಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ತರುಣ ಜಿಜ್ಞಾಸುಗಳಿಗೆ, ಸಾಧಕರಿಗೆ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಗುರುವಾದರು. ಅವರ ಸಿಡಿಲಿನ ನುಡಿಗಳು ಸಾಧಕರ ಅನೇಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು. "ಮಾನವನಿರ್ಮಾಣ ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಲಿ. ಇದೊಂದು ನಮ್ಮ ಸಾಧನವಾಗಲಿ. ಶುಷ್ಕ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಸಾಕು. ಜಗತ್ತಿನ ಮರುಳಾಟ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯದಿರಲಿ. ಭಗವತ್ಸಾಕ್ಷಾರ ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಗುರಿಯಾಗಲಿ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಜೀವನ ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಬೆಳಕು ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಾಣಬೇಕು." ಎಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

                                  ಮೈಗೆ ತೊಡಲು ಒಂದು ಕಾವಿಬಟ್ಟೆ, ಒಂದು ಕೌಪೀನ, ಮಲಗಲು ಒಂದು ಚಾಪೆ, ಯಾರಾದರೂ ತಂದಿತ್ತರೆ ಅದೇ ಅಂದಿನ ಆಹಾರ. ಯಾರೂ ತಂದುಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸ. ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಸಾಧುಸಂತರ ಚಿತ್ರಗಳು. ಭಜನೆಗೆಂದು ಒಂದು ತಂಬೂರಿ. ಇವೇ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿ. ವ್ಯಾಸಂಗ, ಚರ್ಚೆ, ಸಾಧನೆ, ಧ್ಯಾನ ಅವಿಶ್ರಾಂತವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
                                               ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಹಂಬಲ ಹಿಡಿಯಿತು. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಕಡೆ ತೆರಳಿದರು. ವಿವೇಕಾನಂದರೂ ೧೮೮೭ ರಿಂದ ೧೮೯೩ ರವರೆಗೆ ಸಂಚಾರ ನಿರತರಾದರು. ಅವರ ಜತೆಗೆ ಗುರು-ಸೋದರರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೊದಲು ಕಾಶಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಹಲವು ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಗ್ರಂಥಭಂಡಾರದಿಂದ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ತರಿಸಿದರು. ಮಾರನೆಯ ದಿವಸವೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಂದುರಿಗಿಸಲು ಗ್ರಂಥಪಾಲಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ, "ಓದಿಯಾಯಿತೇ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದ. "ಆಯಿತು" ಎಂದುತ್ತರಿಸಿದರು. "ಒಂದೇ ದಿವಸದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಂಬಲಾರೆ." ಎಂದ. ಮರುದಿನ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಗ್ರಂಥಭಂಡಾರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಇದೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬರಲು "ನಿಮಗೆ ಅನುಮಾನವಿದ್ದರೆ ಆ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಲೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ." ಎಂದರು. ಗ್ರಂಥಪಾಲಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ಆಗ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ವಾಮಿ ಅಖಂಡಾನಂದರು "ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ" ಎಂದು ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯಲಾರದೆ ಕೇಳಿದರು. "ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ ಅಷ್ಟೇ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು. ಆದರೆ ಗುರುಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವುಗಳ ಸಾರ ತಿಳಿಯಿತು." ಎಂದರು.

                                            ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ದೆಹಲಿ, ಆಳ್ವಾರ ಮುಂತಾದ ಶ್ರೀನಗರ, ಡೆಹರಾಡೂನ, ಹೃಷಿಕೇಶ, ಅಲ್ಮೋರಾ, ಘರವಾಲ್, ಕರ್ಣ ಪ್ರಯಾಗ, ಅಜ್ಮೀರ, ಅಹಮದಾಬಾದ, ಮುಂಬೈ, ಪುಣೆ ಹೀಗೆ ಮುಂತಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕೆಲವು ದಿವಸ ಆಳ್ವಾರ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆ ನಿಂತಾಗ ಅವರ ಖ್ಯಾತಿ ಸಂಸ್ಥಾನದ ದಿವಾನರಾದ ಮೇಜರ್ ರಾಮಚಂದ್ರಜೀಯವರ ಕಿವಿ ಮುಟ್ಟಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು. ಒಮ್ಮೆ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಮಹಾರಾಜರು ಸ್ವಾಮಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ತಮಗೆ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲವೆಂದರು. ಆಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು "ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತಮಗೆ ಸೂಕ್ತ ತೋರಿದ ಧರ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕು." ಎಂದರು. ಈ ಮಾತು ನೆರೆದಿದ್ದ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ದಿವಾನರಿಗೆ ಸರಿಬರಲಿಲ್ಲ. ದಿವಾನರು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದರು. ಆಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕಣ್ಣು ಹೊರಳಿಸಿ ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಮಹಾರಾಜರ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ತರಿಸಿ ಅಧಿಕಾರವಾಣಿಯಿಂದ "ಇದರ ಮೇಲೆ ಉಗಿಯಿರಿ" ಎಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಆವಾಕ್ಕಾದರು. "ಅದಕ್ಕೇನು. ಇದೊಂದು ಕಾಗದದ ಚೂರು. ಉಗುಳಿದರೇನಾಗುತ್ತದೆ." ದಿವಾನರು ಗಾಬರಿಯಿಂದ, "ಸ್ವಾಮೀಜಿ, ಎಂತಹ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಿರಿ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮಹಾರಾಜರ ಚಿತ್ರ." ಎಂದು ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಆಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, "ನಿಜ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಹಾರಾಜರೇ ಸಶರೀರಾಗಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿಲ್ಲವಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಕಾಗದದ ಚೂರು. ಇದರಲ್ಲಿ ರಕ್ತಮಾಂಸಗಳಿಲ್ಲ. ಇದು ಅಳ್ಳಾಡುವದಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡುವದಿಲ. ಆದರೂ ಇದರ ಮೇಲೆ ಉಗುಳಲು ನೀವೆಲ್ಲ ಅಂಜುತ್ತಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜರ ಆಕೃತಿಯನ್ನು ಕಾಣುತೀರಿ.ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಉಗುಳಿದರೆ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಉಗುಳಿದಂತೆಯೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ." ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹಾರಾಜರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ, "ನೋಡಿ ಮಹಾರಾಜ್, ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ನೀವಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ನೀವೇ. ಅದಕ್ಕೇ ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕರು ಇದರ ಮೇಲೆ ಉಗುಳಲು ಅಂಜಿದರು. ಇದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ನೆರಳು ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಆದರದು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆ ನೆನಪೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಗೌರವಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮರ, ಮಣ್ಣು, ಲೋಹಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ಭಕ್ತರೂ ಕೂಡ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದೇವತೆಯ ನೆನಪು ತಂದುಕೊಳ್ಳಲು, ಚಿತ್ತೈಕಾಗ್ರತೆಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುವದರಿಂದ ಅವರು ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಣ್ಣು, ಲೋಹ, ಮರಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವದಿಲ್ಲ. ತಾನು ಸಂಚರಿಸಿದ ಯಾವ ಎಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಹೀನಭಾವ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವರವರ ಇಷ್ಟ, ನಿಷ್ಠೆ, ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ದೇವರು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾನೆ." ಎಂದರು ಶಾಂತರಾಗಿ. ನೆರೆದಿದ್ದವರ ಅಜ್ಞಾನದ ತೆರೆ ಸರಿಯಿತು.

                         ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಎಲ್ಲರ ಮನವನ್ನೂ ಸೂರೆಗೊಂಡರು. ಯಾರಿಗೊಂದು ದುಃಖವಿರಲಿ, ತಾಪವಿರಲಿ, ಸಂಕಟವಿರಲಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ನೆರವು, ದಯೆ ಸಿದ್ಧ. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಜಯಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಯ್ಯಾಣಿಕರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಣಿನಿಯ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಲು ನಿಂತರು. ಮೊದಲನೆಯ ಸೂತ್ರ ಪಾಠವೇ ಮೂರದಿವಸ ಹಿಡಿಯಲು ಪಂಡಿತರು, "ಸ್ವಾಮಿಗಳೇ, ನನ್ನ ಪಾಠದಿಂದ ನಿಮಗೆ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮೂರು ದಿವಸವಾದರೂ ಮೊದಲನೆಯ ಸೂತ್ರವೇ ಸಾಗಿಲ್ಲ." ಎಂದು ಅವಮಾನಿಸುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತೇಜೋಭಂಗರಾಗಿ ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಕಾಲ ಬಿಡದೇ ಸೂತ್ರ, ಸೂತ್ರಭಾಷ್ಯ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತರು. ಅನಂತರ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಪಾಠವನ್ನೊಪ್ಪಿಸಲು ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. "ಮನದಲ್ಲಿ ಉತ್ಕಟಾಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಏನನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಕಣಕಣವಾಗಿ ಹುಡಿಗಟ್ಟಬಹುದು." ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೇಳಿದರು.

                  ಒಮ್ಮೆ ಅಜ್ಮೀರದ ಮಹಾರಾಜರು "ಜೀವನವೆಂದರೇನು ಸ್ವಾಮೀಜಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು "ಮಾನವನನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತುಳಿಯಲು ಯತ್ನಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ವಿಕಾಸವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವದೇ ಜೀವನ." ಎಂದರು. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಅವರ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ವಿಪತ್ತು ಒದಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ಚೈತನ್ಯ, ಯಾವುದೋ ಅವ್ಯಕ್ತ, ಅದೃಶ್ಯಶಕ್ತಿ ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪರಿವ್ರಾಜಕ ಜೀವನದ ಸಂಚಾರ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಹೃದಯದರಿವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಹಲವಾರು ಭಾಷೆಗಳನ್ನಾಡುವ ದೇಶ; ಕ್ರಿಸ್ತ, ಮುಸಲ್ಮಾನ, ಫಾರ್ಸಿ, ಯಹೂದಿ, ಹಿಂದೂಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೇಶ. ಅನಂತರ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಶ. ಆದರೆ ಬುನಾದಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಹಿಂದೂವಾದರೇನು, ಮುಸಲ್ಮಾನಾದರೇನು, ಕ್ರಿಸ್ತನಾದರೇನು ಎಲ್ಲರೂ ಭಾರತದ ಮಕ್ಕಳು. ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೇಮ, ಕರುಣೆ, ದೈವಭಕ್ತಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದಂತಿದೆ. ನನ್ನ ಭಾರತ ಒಂದು. ಅದು ಅಭಿನ್ನ ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹಿಗ್ಗಿದರು.

                                ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಜೀವನದ ಮಹಾತ್ಕಾರ್ಯದ ಬೀಜಾಂಕುರ ಮದರಾಸಿನಲ್ಲಿ ಆಯಿತು. ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿದ್ದ ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಚೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಭಕ್ತರೆಲ್ಲರೂ ಸಂತಸದಿಂದ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು. "ನಾನು ಅಖಿಲ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಶ್ರೀಮಂತರ ನೆರವಿನಿಂದ ಹೋಗಿವರುವದಕ್ಕಿಂತ ಎಲ್ಲರ ನೆರವಿನಿಂದ ಹೋಗಿಬರುವದೇ ಲೇಸು." ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಬಂದು "ಹೋಗಿ ಬಾ" ಎಂದು ಹರಸಿದರು. ಮಾತೆ ಶಾರದಾದೇವಿಯವರ ಅನುಮತಿ ಆಶೀರ್ವಾದದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾರಾಜರೂ, ಜಗಮೋಹನಲಾಲರೂ ಇದ್ದರು. ಮಧ್ಯೆ ಜಯಪುರದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯದ ಸಂಗತಿ ನಡೆಯಿತು. ಖೇತ್ರಿ ಮಹಾರಾಜರ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಒಂದು ಸತ್ಕಾರ ಸಮಾರಂಭ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಯಿತು. ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೊಬ್ಬಳ ಗಾಯನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದ ಡೇರೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ಬರಹೇಳಿ ಆಹ್ವಾನ ಕಳಿಸಿದರು. "ಸನ್ಯಾಸಿಗೇಕೆ ಸೂಳೆಯ ಸಂಗೀತ" ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಗಾಯಕಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮನನೊಂದಳು. ಹೃದಯವನ್ನು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಕೆ ಮಹಾಕವಿ ಸೂರದಾಸರ ಒಂದು ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಿದಳು.
                " ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ಅವಗುಣಗಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಬೇಡ.
                  ನಿನ್ನ ಶುಭನಾಮ ಸಮದರ್ಶಿಯಲ್ಲವೇ?
                  ದೇವಾಲಯದ ಮೂರ್ತಿಯಲ್ಲಿರುವದು ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡು
                  ಕಟುಕನ ಕೈಗತ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ತುಂಡು.
                  ಸ್ಪರ್ಷಮಣಿ ಮುಟ್ಟಲು ಅವೆರಡೂ ಅಚ್ಚ ಬಂಗಾರ
                  ಓ ದೇವ! ನೋಡಬೇಡೆನ್ನ ನನ್ನ ಅವಗುಣಗಳ ಕಡೆಗೆ
                  ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಪವಿತ್ರ ಯಮುನಾ
                  ಮತ್ತೊಂದು ಹಾದಿಯ ಮೋರಿಯ ಹೊಲಸು;
                  ಆದರವು ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸೇರಿದಾಗ ಎರಡೂ ತೀರ್ಥ
                  ಪ್ರಭು ನೋಡಬೇಡೆನ್ನ ಅವಗುಣಗಳ
                  ನಿನ್ನ ಶುಭನಾಮ ಸಮದರ್ಶಿಯೆಂದಲ್ಲವೇ"
                              ಈ ಹಾಡು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟಿತು. ತಮ್ಮ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಹಾಡಿದಂತಿತ್ತು. "ನಾನೆಂತ ಮೂಢ. ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮ-ಬ್ರಹ್ಮ ಎಂದು ಅರಚುತ್ತೇನೆ. ಈ ಹೆಣ್ಣಿನಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡದೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ." ಎಂದು ವಿಷಾದಗೊಂಡು, ಗಾಯನ ಕೇಳಹೋದರು.

                              ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಹೋಗಲು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮುಂಬಯಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದರು. ಖೇತ್ರಿ ಮಹಾರಾಜರ ಕೋರಿಕೆಯಂತೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳು "ವಿವೇಕಾನಂದ" ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪರಿಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ೧೮೯೩ ನೇ ಇಸ್ವಿ ಮೇ ೩೧ ನೆಯ ತಾರೀಖು ಎಲ್ಲರ ಶುಭಹಾರೈಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಿ.ಮತ್ತು ಓ ಕಂಪೆನಿಯ "ಪೆನಿನ್‍ಸುಲಾ" ಹಡಗನ್ನು ಹತ್ತಿದರು. ಹಡಗಿನ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್, ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನೂ ಸ್ವಾಮೀಗಳ ರಾಜಠೀವಿ, ದೇದೀಪ್ಯಮಾನ ತೇಜಸ್ಸು ಸೆರೆಹಿಡಿದವು. ಹಡಗಿನ ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಬಿಡುವಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಬಳಿ ಬಂದು ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡತೊಡಗಿದ. ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿಕಾಗೋ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಸೇರಿದರು.

                                         ಚಿಕಾಗೋ ಪಟ್ಟಣದ ವಿಸ್ತಾರ, ಜನಸಂದಣಿ, ಗಲಭೆಗೊಂದಲ ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾದರು. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಯ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಬಹು ಪ್ರಯಾಸಪಟ್ಟು ಅದರ ಕಾರ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಸಪ್ಟೆಂಬರ್ ಮೊದಲನೆಯ ವಾರದವರೆಗೆ ಸಮ್ಮೇಳನ ಕೂಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು ಹೋದರು. ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಪಡೆದು ಬರದ ಹೊರತು ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುವದಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಹೇಳಿದ. ಸಪ್ಟೆಂಬರ್ ತನಕ ಕಾಯಬೇಕು. ಜತೆಗೆ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ದೊರಕಿಸಬೇಕು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಯಾವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿಯೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಖಂಡ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಕರಗುತ್ತ ಬಂದಿತ್ತು. ಚಿಕ್ಯಾಗೋ ನಗರಕ್ಕಿಂತ ಬೋಸ್ಟನ್ ಅಗ್ಗದ ಸ್ಥಳವೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು. ಆದರೆ ಯಾವುದೋ ಕಾಣದ ಕೈ ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೋಸ್ಟನ್ ನಗರದ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಸಿನ ಶ್ರೀಮಂತ ಮಹಿಳೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಉಪಚರಿಸಿ ಇರಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದಳು. ಆಗ ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರೈಟ್ ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದ ಆ ಮಹಿಳೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದಳು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಅಮೆರಿಕಾಗೆ ಬಂದಿರುವ ಉದ್ದೇಶ ತಿಳಿದು ರೈಟ್‍ರವರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಬಿಡದೇ ಒಂದು ವಾರದ ಕಾಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳೊಂದಿಗೆ ರೈಟ್‍ರವರು ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಜ್ಞಾನಪಾಂಡಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾಗಿ ಹೋದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು "ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ದೊರಕಿಸಲಿ?" ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮನದಾಳದ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರೈಟ್‍ರವರು "ಸ್ವಾಮಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ, ಯೋಗ್ಯತಾ ಪತ್ರವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವದು ಒಂದೇ, ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಬೆಳಗುವ ಅಧಿಕಾರ ನಿನಗೆ ಯಾರು ಕೊಟ್ಟರು ಎಂದು ಕೇಳುವದು ಒಂದೇ" ಎಂದರು. ತಕ್ಷಣವೇ ರೈಟ್       ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಅದರ ಒಕ್ಕಣಿಕೆ ಹೀಗಿದೆ : “Here is a monk who have more learned than all our universities professors put together.” ಪತ್ರ ಹಿಡಿದು ವಿವೇಕಾನಂದರು ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದತ್ತ ನಡೆದರು.

 ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನ: ಚಿಕ್ಯಾಗೋನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಿಶ್ವಪ್ರದರ್ಶನದ ಜೊತೆಗೆ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನವೊಂದನ್ನು ಕೂಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಅಮೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಗತಿಗಾಮಿ ಪಾದ್ರಿಗಳು ಯೋಚಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದುವೇ ವಿಶ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನ. ೧೮೯೩ ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೧ ರಂದು ಕ್ರಿಸ್ತಧರ್ಮಾಚಾರ್ಯರಾದ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ ಗಿಬ್ಬನ್ಸ್ ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿಂದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನಾರಂಭಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಭಾಷಣವಾದ ನಂತರ ಕೊನೆಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಯಿತು. ಡಾ|| ಬಾರೋಸ್‍ರವರು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ಅಗ ತಮಗಾದ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಈ ರೀತಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ : ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮಾತನಾಡಿದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಉತ್ತಮ ಭಾಷಣಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಘನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ನಾನು ಯಾವ ಸಿದ್ಧತೆಗೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಾರೋಸ್ ಅವರು ನನ್ನ ಪರಿಚಯ ಮುಗಿಸಲು ಎದ್ದುನಿಂತು ತಾಯಿ ಸರಸ್ವತಿಗೆ ನಮಿಸಿ ಸಣ್ಣ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದೆ. ಅದು ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಾವನಾವೇಶ ಬಂದಂತಾಗಿತ್ತು."

                                  "ಅಮೇರಿಕೆಯ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೇ," ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ತಮ್ಮ ಭಾಷಣದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕದ ಜನತೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಈ ರೀತಿಯೇ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಅಮೇರಿಕೆಯ ಜನ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ ಪ್ರಚಂಡ ಕರತಾಡನ ಮಾಡಿದರು. ಕೆಲವು ನಿಮಿಷಗಳವರೆಗೆ ಕರತಾಡನ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು. ಮುಂದುವರೆಸಿದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು, "ನೀವು ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಹಾರ್ದಿಕ ಸ್ವಾಗತವನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ನನ್ನ ಹೃದಯ ಅವ್ಯಕ್ತ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನವಾದ ಸನ್ಯಾಸ ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಧರ್ಮಗಳ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞೆಯನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಜಾತಿ, ಪಂಗಡಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಕೋಟ್ಯಾನುಕೋಟಿ ಹಿಂದೂ ಜನಗಳ ಪರವಾಗಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೃತಜ್ಞೆಯನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ."

                              "ಕೆಲವು ಪ್ರನಿಧಿಗಳು, ಪ್ರಾಚ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಬಂದಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ದೂರದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದಿರುವ ನಾವು ಸಹನೆಯ ದೀವಟಿಗೆಗಾರರೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರಿಗೂ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಸಹನೆ, ವಿಶ್ವಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ದರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನೆಂದು ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ವಿಶ್ವಸಹನೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಟ್ಟಿರುವದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ಮತಗಳು ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮ ಮತಗಳೂ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲಾ ದೇಶಗಳ ವಿವಿಧ ಧರ್ಮ ಪಂಥಕೆ ಸೇರಿದ ಜನ ಧರ್ಮಸಂಹಿತೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವದೇಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಾಗ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನೆಂದೂ ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ. ರೋಮನ್ನರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವದೇಶವನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಇಸ್ರಾಯಿಲರಿಗೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಡೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಜರಾತುಷ್ಟ್ರ ಮತದ ಅಳಿದುಳಿದ ಜನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಕಾಪಾಡಿದ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನೆಂದು ನನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆ. ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವೆ, ಇಂದಿಗೂ ಕೋಟ್ಯಾನುಕೋಟಿ ಭಾರತೀಯರು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಶ್ಲೋಕದಿಂದ ಕೆಲವು ಚರಣಗಳನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.

                       "ಹಲವು ಎಡೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹುಟ್ಟನ್ನು ಪಡೆದ ಹಲವು ಪ್ರವಾಹಗಳು ತಮ್ಮ ನೀರನ್ನು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸುವಂತೆ, ಓ ದೇವ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೃಷ್ಟಿ, ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಜನ ಅನುಸರಿಸುವ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಾದಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತವೆ." "ಇಂದಿನ ಸರ್ವಧರ್ಮದ ಸಮ್ಮೇಳನ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಅದ್ಭುತ ಉಪದೇಶದ ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿದೆ.
                    ಯಾರು ಯಾವ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರೂಪ ಹೊತ್ತು ನನ್ನ
                    ಬಳಿಗೆ ಬಂದರೂ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲ
                    ಮಾನವರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

              "ಈ ಸುಂದರ ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನು ಜಾತ್ಯಂಧಕಾರ, ಅಸಹನೆ, ಕಟುಧರ್ಮವಿರೂಪಮಾಡಿವೆ. ಅವು ಜಗತ್ತನ್ನು ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಮಾನವರಕ್ತವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಶೋಷಿಸಿವೆ. ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಿಣ್ಣತೆಯ ಮಡುಲಿಗೆ ಹಾಕಿದೆ. ಈ ರಾಕ್ಷಸರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾನವ ಸಮಾಜ ಈ ವೇಳೆಗೆ ಬಹಳ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ. ಈ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಸಮಾರಂಭದ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಬಾರಿಸಿದ ಗಂಟೆಯೇ ಅವುಗಳ ಮೃತ್ಯುಸೂಚಕವಾಗಲೆಂದು ನಾನು ಹುತ್ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ. ಒಂದೇ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲೆಳೆಸಿ ಹೊರಡುವ ಜನತೆಯನ್ನು ಕ್ರೂರವಾದ ಮಾತು, ಕ್ರೂರವಾದ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಹಿಂಸಿಸುವ ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯ ಕೊನೆಗಾಲ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ನಾನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಂಬುತ್ತೇನೆ."

                        ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಹೆಸರು ಇಡೀ ಅಮೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾತಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ದೊಡ್ಡ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೂಗುಹಾಕಿದರು. ಸಮ್ಮೇಳನದ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಭಾಷಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಒಂದೊಂದು ದಿವಸ ೨-೩ ಸಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮಾತನಾಡಲು ಜನ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿಂದೂಸ್ಥಾನದ ಬಡ ಸನ್ಯಾಸಿ ಅಮೇರಿಕೆಯ ಆರಾಧ್ಯ ಮೂರ್ತಿಯಾದ. ಅಮೇರಿಕೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮೇಲೆ ಉದ್ದುದ್ದ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದು "“After hearing him, we feel how foolish it is to send missionaries to this learned nation.” ಎಂದು ಬರೆಯಿತು. ಜನರ ಈ ಎಲ್ಲ ಅಭಿಮಾನ, ಪ್ರೀತಿ. ಅಭಿಮಾನಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ನಿಜ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮರೆತು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ವಿಸ್ಮೃತಿ ಹೊಂದಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕ್ರೈಸ್ತಪಾದ್ರಿಗಳು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತೆಗಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಪಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಅಮೇರಿಕೆಯ ಜನರ ಧನಮದಾಂಧತೆಯನ್ನು ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯದಿಂದ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ತಾಯ್ನಾಡಿನ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಲ್ಲು ಕರಗುವಂತೆ ವರ್ಣಿಸಿದರು.
                    ಒಂದು ದಿನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಶ್ರಾವಕರನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
                 "ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೀರಿ?"
                     ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಜನ ಮಾತ್ರ ಕೈ ಎತ್ತಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ "ಆದರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡುವಿರಲ್ಲವೇ?" ಎಂದು ನುಡಿದರು.

                       ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಭಾರತ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ "ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ. ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಬಾಲದರೇ, ನಿಮ್ಮನ್ನೆಚ್ಚರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ದೇವರು ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಭವಿಷ್ಯ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೇರಿದೆ-ದೀನ, ನಿರಾಡಂಬರ ಶ್ರದ್ಧಾಳುಗಳನ್ನು ದುಃಖಿಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಕಗೊಳ್ಳಿರಿ - ಸಹಾಯ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ. ರಕ್ತ ಸುರಿಯುವ ಹೃದಯವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಮುದ್ರದಾಚೆ- ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸಹಾಯಕೋರಿ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಚಳಿಯಿಂದ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಯಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಮಗೆ-ತರುಣರಿಗೆ, ಈ ಅಂತಃಕರುಣ, ದಲಿತರಿಗೆ, ದೀನರಿಗೆ, ದರಿದ್ರರಿಗೆ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ದುಡಿಯುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ದೀನವದನರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಮೂವತ್ತುಕೋಟಿ ನಮ್ಮ ಜನರ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಣಮಾಡಿ. ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ. ನಾವು ವಿಜಯಿಗಳಾಗುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನ ಬೀಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೂರಾರು ಜನ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜೀವನ ನಶ್ವರ, ಸಾವು ನಶ್ವರ. ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ - ಪರಮಾತ್ಮನೇ ನಮ್ಮ ದಳಪತಿ ಯಾರು ಬೀಳುತ್ತಾರೆಂದು ಹಿಂದೆ ನೋಡಬೇಡಿ - ಮುಂದಕೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯಿರಿ."

                              ಕೆಲವು ಧರ್ಮಾಂಧರು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಆಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ಹೊರೆಸಿದರು. ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಟೀಕೆ - ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಲುಗಾಡಲಿಲ್ಲ. ಉದಾರಮತಿಗಳೂ, ಪ್ರಗತಿಶೀಲರೂ ಆದ ಕ್ರಿಸ್ತ್ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ, ಪಾದ್ರಿಗಳೂ, ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳೂ ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು "ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಕ್ರಿಸ್ತ್"ನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಆರಾಧಿಸಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಅಮೆರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೊರಕಿಸಿದ್ದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ವಿಜಯದ ಸುದ್ದಿ ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿತು. ಭಾರತೀಯರ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಾರಾನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುರುಸಹೋದರರು ತಮ್ಮ "ನರೇಂದ್ರ"ನ ಸಾಹಸ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕುಣಿದಾಡಿದರು. ಮದರಾಸು, ಬಂಗಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಂಡ ಸಭೆಗಳು ಸೇರಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದವು. ಜಗತ್ತಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮುಂದೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಭಾರತವರ್ಷ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಯಿತು. ವಾರಕ್ಕೆ ೧೨-೧೪ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾರ ಆಮಂತ್ರಣವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸದೇ ಅಮೇರಿಕೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಜನಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವೇದಾಂತವನ್ನು ಬಿತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ "ನಾನು ಹೇಳಬೇಕಾದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನಾಳೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ?" ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಹತ್ತುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಯಾರೋ ಬಂದು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಾಳಿನ ಭಾಷಣವನ್ನು ಉಸುರಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತಾವು ಮಲಗಿದ್ದಂತೆ ಯಾರೋ ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾಷಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದ ಚಿತ್ತೈಕಾಗ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸೇ ಗುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಅಮೇರಿಕೆಯ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ವೇದಾಂತವನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಒಂದು ವೀರ ಶಿಷ್ಯತಂಡವನ್ನೇ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ನಿರ್ಮಾಣಮಾಡಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಅಮೇರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು "ವೇದಾಂತ ಸಂಘ"ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಲೆಗೆಟರೆಂಬ ಸಮಾಜ ಮುಂದಾಳುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನಿತ್ತರು.

                           ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಜನತೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಅದಾಗಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಅವರ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಆಗಮನದಿಂದ ಇಡೀ    ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು. ಭಾರತವನ್ನು ಕಪಿಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಅದೀಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅವರ ವೀರವಾಣಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾತರಗೊಂಡಿತು. ಆ ಉತ್ಸಾಹ ಆರಾಧನೆಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ತಲೆ ತಿರುಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ಮರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಒಂದರೆಕ್ಷಣವೂ ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ. "ಏಳಿ! ಎದ್ದೇಳಿ! ಗುರಿ ಮುಟ್ಟುವತನಕ ನಿಲ್ಲಬೇಡಿ." ಎಂಬ ವಜ್ರಸಂದೇಶ ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು. ಅವರ ಪ್ರತಿಮಾತು ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ ಕೆಂಡಗಳನ್ನು ಒಗೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

                           ಬಂಗಾಳ ತನ್ನ ಸುಪುತ್ರನ ಬರುವಿಕೆಗೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಫೆಬ್ರುವರಿ ೧೫ಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕಲ್ಕತ್ತೆಗೆ ಬಂದರು. ಹಿಂದುಗಳು, ಮುಸಲ್ಮಾನರು, ಕ್ರಿಸ್ತರು ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿ ಮತದವರೂ "ಭಾರತದ ರಾಯಭಾರಿ"ಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಸಂಚರಿಸಿ ನೊಂದವರ, ದುಃಖಿಗಳ, ರೋಗಿಗಳ ಶೂಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಿದರು. ಪಾಠಪ್ರವಚನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಅಸಂಖ್ಯ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿಸಾಧನೆಗಾಗಿ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಹೋಗಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರು.

                      ಜುಲೈ ತಿಂಗಳ ೪, ೧೯೦೨
                               ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಎದ್ದರು. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ಚಹಾಸೇವಿಸಿ ದೇವಮಂದಿರದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಎಂದೂ ಇಲ್ಲದ್ದು ಅಂದು ಮಂದಿರದ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನಾಸಕ್ತರಾದರು. ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿದ್ದು ಹೊರಗೆ ಬಂದರು. ಅವರ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ದೇದೀಪ್ಯಮಾನವಾದ ಪ್ರಭೆ ಮೂಡಿತ್ತು. ಆಶ್ರಮದ ಹೊರ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಶತಪಥ ತಿರುಗುತ್ತ ತಮ್ಮಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ೧ ಗಂಟೆಗೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಂಸ್ಕೃತ ವ್ಯಾಕರಣ ಪಾಠ ಹೇಳಿದರು. ಪಾಠ ಮೂರು ಗಂಟೆ ನಡೆದರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತ ಬಂದಂತೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಒಳಮುಖವಾಗುತ್ತ ಬಂತು. ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆ ಏಕಾಂತಮಂದಿರವನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಒಂದು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಗುರುಸಹೋದರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದು ಗಾಳಿ ಬೀಸಲು ಹೇಳಿ ಸ್ತಬ್ಧರಾಗಿ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಒಂದೊಂದು ಸಲ ಅವರ ಕೈ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಾಮಿ ಪ್ರೇಮಾನಂದ, ಸ್ವಾಮಿ ನಿಶ್ಚಯಾನಂದರು ಅವರ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ "ಶ್ರೀ ರಾಮಕೃಷ್ಣ"ರ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರು. ಸ್ವಾಮಿ ಅದ್ವೈತಾನಂದರು ಸ್ವಾಮಿ ಬೋಧಾನಂದರಿಗೆ "ನಾಡಿ ನೋಡಿ" ಎಂದು ಹೇಳಲು ಅವರಿಗೆ ನಾಡಿ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣೀರ್ಗರೆಯುತ್ತ ನಿಂತರು. ವೈದ್ಯರು ಬಂದು ಕೃತ್ರಿಮ ಶ್ವಾಸೋಚ್ಛ್ವಾಸ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಸ್ಮೃತಿ ತರಲೆತ್ನಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲವೂ ನಿಷ್ಪಲ. ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಕಾಲವಾದರೆಂದು ಡಾಕ್ಟರು ತಿಳಿಸಿದರು.

                    ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮಹಾಸಮಾಧಿ ಸುದ್ದಿ ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಜನ ತಂಡೋಪತಂಡವಾಗಿ ಬಂದು ನೆರೆದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಮಲಗಿಸಿದ್ದರು. ಅದೇ ಸಿಂಹ -  ಅದೇ ಶಾಂತಿ- ಅದೇ ಸ್ಥೈರ್ಯ- ಅದೇ ಕೆಚ್ಚು. ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಸ್ವಾಮಿಗಳು ದಿಗ್ವಿಜಯ ಹೊರಟಂತಿತ್ತು. ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತಿದ್ದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೋದರೆಂದು ಯಾರು ತಾನೇ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ.? ಗುರುವಿನ ಕಾಯ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ರೂಪಿನಲ್ಲಿ ಏಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರದು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪತಾಳಿ ಭಾರತದ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ಲೀನವಾಯಿತು.

                                   ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಅರಿಶಿಣ ಬಳಿದು, ಅದರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೆಳು ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಆಶ್ರಮವಾಸಿಗಳು ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಮಂತ್ರ ಘೋಷ, ಶಂಖಧ್ವಾನ, ದೀಪಾರತಿಯ ಸೇವೆಗಳಾದವು. ನೆರೆದವರೆಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಪಾದಮುಟ್ಟಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಮೃತ್ಯುಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಕಳೇಬರವನ್ನು ಮಲಗಿಸಿದರು. ಗಂಧದ ಚೆಕ್ಕೆ ಚೆಲ್ಲಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಟ್ಟರು. ಮಾರನೆಯ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕಾರಮಾಡಿದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಈಗ ಭವ್ಯ ಮಂದಿರವೊಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಶಾಂತಿಯ ತವರಾಗಿ ಅದು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿರೆಂದು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅದುವೇ ಈಗಿನ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ.

                                ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮಹಾಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅವರ ವಯಸ್ಸು ೩೯. ಅವರೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ೪೦ ತುಂಬುವ ತನಕ ನಾನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವದಿಲ್ಲವೆಂದು. ಭಗವಾನ್ ಯೇಸು ಹೇಳಿಲ್ಲವೆ "ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಂಪ್ರೀತರಾದವರು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವದಿಲ್ಲ."ವೆಂದು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೆಂದು ಕಣ್ಣೀರ್ಗರೆಯೋಣವೇ? ಅವರ ಆತ್ಮ ಅವರ ಸಹಸ್ರಾರು ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸಂದೇಶ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ ಗುರು ಹೋದರೆಂದು ಹೇಳುವದು ಅವರಿಗೆ ಅಪಚಾರಮಾಡಿದಂತಲ್ಲವೇ...?

ನೂತನ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯ ಅರ್ಥ, ಐತಿಹ್ಯ

        ಭೂತಕಾಲದ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳು, ಭವಿಷ್ಯದ ಸುಂದರ ಕನಸುಗಳನ್ನು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಮೀಕರಿಸುವ ಸಂಭ್ರಮವೇ ನೂತನ ವರ್ಷಾಚರಣೆ.
        ಕ್ರಿ.ಶ.ಪೂರ್ವ ೨೦೦೦ರಲ್ಲಿ ಬೆಬಲೋನಿಯನ್ನರು ಪ್ರಥಮ ಚಂದ್ರದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಆಚರಣೆ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ವಿಶ್ವದ ನಾನಾ ಕಡೆ ಹಲವಾರು ದಿನಗಳಂದು ನೂತನ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ವಿಶ್ವದ ಬಹುತೇಕ ದೇಶಗಳು ಜನವರಿ ೧ನ್ನು ನೂತನ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯನ್ನಾಗಿ ತುಂಬ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯದಿಂದ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತವೆ.

              ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನವರಿ ೧ನ್ನು ನೂತನ ವರ್ಷವಾದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಮಾನ ಪ್ರಕಾರ ಹಿರಿಯರು ಯುಗಾದಿಯನ್ನು ನೂತನ ವರ್ಷವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸ ಸಂವತ್ಸರದ ಪ್ರಾರಂಭವೇ ಯುಗಾದಿ. ಹೊಸ ಸಂವತ್ಸರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸಿಹಿ-ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಬೇವು-ಬೆಲ್ಲದಂತೆ ಸಮವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂಬುದೇ ಈ ಹಬ್ಬದ ಸಾರ.
                     ಕೆಲವು ದೇಶಗಲಲ್ಲಿ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ದಿನದಂದು ಸಂಭವಿಸುವ ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳು ವರ್ಷದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆ (?) ಆಳವಾಗಿ ಬೇರುಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಆ ದಿನದಂದು ಹೊಸ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಲು ಅನೇಕರು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ.

         ಕುಟುಂಬದ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಆತ್ಮೀಯರು, ಪರಮಾಪ್ತರು ಈ ನೂತನ ವರ್ಷಾಚರಣೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿನದಂದು ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಕುಲುಕಿ, ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ನೇಹಿತರು ಮನರಂಜನೆ, ಭೋಜನ ಕೂಟ ಏರ್ಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹ-ಪ್ರೀತಿ-ವಿಶ್ವಾಸ ನಿರಂತರವಾಗಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಜನವರಿ ತಿಂಗಳ ಶಬ್ದದ ಉತ್ಪತ್ತಿ :

             ಜನವರಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ೩೧ ದಿನಗಳಿರುತ್ತವೆ. `ಜನವರಿ ಎಂಬ ಶಬ್ದ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆಯ `ಜಾನಸ್' ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. `ಜಾನಸ್' ಎಂದರೆ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲು ಎಂದರ್ಥ. ಈ ತಿಂಗಳು ವರ್ಷದ ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿನಂತಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು `ಜನವರಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.


 ಹೊಸ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಸಪ್ತ ಸಂಕಲ್ಪಗಳು:

೧. ಈ ವರ್ಷ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದು ಜಾಗಿಂಗ್ ಹೋಗುತ್ತೇನೆನ್ನುವ ರೆಸೆಲ್ಯೂಷನ್ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೆನಪಿರಲಿ : ಪ್ರತಿದಿನದ ಬೆಳಗಿನ ಒಂದು ಜಾಗಿಂಗ್ ನಿಮ್ಮ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದಿರಿಸುತ್ತದೆ.

೨. ಬಹಳ ಜನ ಉದ್ಯೋಗಸ್ಥರು ಉದ್ಯೋಗ, ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮನೆ, ಕುಟುಂಬದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವೇ ನೀಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವರ್ಷ ಹಾಗಾಗದಿರಲಿ. ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನವಾದರೂ ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೊಡನೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿರಿ. ಇದರಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.

೩. ಈ ವರ್ಷದಿಂದ ಕುಡಿತ, ಸಿಗರೇಟ್, ಗುಟಖಾ ಬಿಟ್ಟೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪವಿರಲಿ.

೪. ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿರುತ್ತೀರಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಹಲವಾರು ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ನೋಡೀ ಬಂದು ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ಒಪ್ಪದೇ ಮದುವೆ ಮುಂದೂಡಿರುತ್ತೀರಿ. ಈ ವರ್ಷ ಹಾಗಾಗುವುದು ಬೇಡ. ಈ ವರ್ಷ ಮದುವೆ ಆಗಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ನಿಮ್ಮ ಕನಸು, ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಅಭಿರುಚಿಗೆ ಹೊಂದುವ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನೆನಪಿರಲಿ. ಇದು ನಿಮ್ಮದೇ ಆಯ್ಕೆ. ನಿಮ್ಮದೇ ಜೀವನ. ಎರಡನ್ನೂ ಈ ವರ್ಷವೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

೫. ಈ ವರ್ಷ ಏನಾದರೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದನ್ನು ಕಲಿತು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆಂಬ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ನಡೆಯಿರಿ.

೬. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನೀವು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿರುವ ಹಣ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಸೋರಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ವರ್ಷದಿಂದ ನೀವು ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚದ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಒಂದು ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಡಿ. ಇದರಿಂದ ನೀವು ಮಾಡುವ ಅನಾವಶ್ಯಕ ಖರ್ಚುಗಳು ನಿಮಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ.

೭. ಸಮಾಜ ನಮಗೇನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನಾವೇನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ. ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹಣ ಪೋಲು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಡವರು, ನೊಂದವರು, ವೃದ್ಧರಿಗೆ ನೀಡಿ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ಹಣ ಒಂದು ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿತು.  ಈ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದ ಋಣ ತೀರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.


             ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಒಂದು ಕವನ

         ಬಂದಿದೆ ಹೊಸ ವರುಷ
          ತರಲಿ ನಮಗೆ ಹರುಷ
           ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬರಲಿ
          ಸಂತಸದ ರಸ ನಿಮಿಷ
           ತುಂಬಿರಲಿ ಜೀವನದಲಿ
         ಪರರೊಂದಿಗೆ ಸಮರಸ
          ಹೊಸ ವರ್ಷವನ್ನು ಹೊತ್ತು
          ಮೂಡಿ ಬರುತ್ತಿರುವ 
          ಓ ಹೊಂಬೆಳಕೆ....!
           ನೀಡು ನೀ ಎಲ್ಲರಿಗೂ
          ಸಿಹಿ-ಕಹಿಯ ರಸ
         ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚಾಚಿರುವ
         ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಕಬಂಧ
          ಬಾಹುಗಳು ನಿರ್ನಾಮವಾಗಲಿ
        ಭಾರತೀಯರ ಶೌರ್ಯ
         ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ
         ಅಳಿಯಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ
         ಕೋಮುವಾದದ ಸಂಘರ್ಷ
         ಬೆಳೆಯಲಿ ಎಲ್ಲರಲಿ
          ಸ್ನೇಹ-ಪ್ರೀತಿ ವಿಶ್ವಾಸ



   ಲೇಖನ ಬರೆದವರು :
 ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ .ಎಸ್. ಹತ್ತಿಗೌಡರ


 ಇದು ಈ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯ ಲೇಖನ. ಈ ಮೂಲಕ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಹೊಸ ವರ್ಷದ ಶುಭಾಶಯಗಳು. 

ಐ.ಎ.ಎಸ್. ಸಿದ್ಧತೆಯ ಕಠಿಣ ಹಾದಿ

ಮಳೆಗಾಗಿ ಯೋಗಿಯ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ

ಲೇಖಕರು- ಡಾ. ಹೆಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯ
ಹಕ್ಕುಗಳು: ಲೇಖಕರವು

ಬೆಂಗಳೂರು, ಸುಮಾರು ಮೂವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಜನರು ವಾಸಿಸುವ ನಗರ. ಈ ನಗರಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಮುಖ್ಯ ಆಕರಗಳಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೈಲಿಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಜಲಾಶಯವೂ ಒಂದು. ಈ ಜಲಾಶಯಕ್ಕೆ ನೀರು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುವ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಳೆ ಬೀಳದ ಕಾರಣ, ಕೆರೆಯ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಕುಸಿಯತೊಡಗಿ, ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಕರಿಗೆ ಅಪಾರ ಆಂತಕವಾಗಿತ್ತು..
೧೮-೦೪-೮೫ ರಂದು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ಪ್ರಸಾರವಿರುವ ಜನಪ್ರಿಯ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯಾದ ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸುದ್ದಿಯು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.
'ಇನ್ನೂ ಮಳೆಯ ದೇವತೆಯು ಕರುಣೆ ತೋರದಿರುವ ಕಾರಣ, ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ನೀರು ಸರಬರಾಜು ಮತ್ತು ಒಳಚರಂಡಿ ಮಂಡಳಿಯು, ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಜಲಾಶಯವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲು ಯೋಗಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಬರುವ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ವಾರದಲ್ಲಿ, ಜಲಾಶಯದ ಬಳಿ, ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಯವರು ಮಳೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಲಿರುವರೆಂದು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಚಿವರಾದ ಶ್ರೀ ಎ. ಲಕ್ಷೀಸಾಗರ್ ಅವರು ಈ ದಿನ ವರದಿಗಾರರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬತ್ತಿಹೋಗಿರುವ ಹೆಸರಘಟ್ಟ ಕೆರೆ, ಹಾಗೂ ಜಲಮಟ್ಟ ೭೪ ಅಡಿಗಳಿರಬೇಕಾಗಿದ್ದು, ಈಗ ೨೩ ಅಡಿಗಳಿಗೆ ಇಳಿದಿರುವ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಕೆರೆಗಳ ಭೇಟಿಗೆಂದು ಕರೆದೊಯ್ದಾಗ ಈ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.'
ನಾನು ಅದೇ ದಿನ ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವಾಚಕರವಾಣಿ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬರೆದೆ. ೧೯-೦೪-೮೫ ರಂದು ಪ್ರಕಟವಾದ ಆ ಪತ್ರದ ಒಕ್ಕಣೆ ಈ ರೀತಿ ಇತ್ತು.

ಮಳೆ ಬರಲೆಂದು ಮಾಡುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಾಂಗದ ಮೂಲತತ್ವವನ್ನು ಭಂಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಯವರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮಳೆ ತರಿಸುವುದಾಗಿ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಚಿವರಾದ ಶ್ರೀ ಎ. ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಾಗರ್ ಅವರು ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಓದಿ ನನಗೆ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯಾಯಿತು.
'ಸ್ವಾಮಿ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಯವರು ಬರುವ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ವಾರ ಜಲಾಶಯದ ಬಳಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಸಚಿವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮಾತು ಬಹಳ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಒಟ್ಟು ಭಾರತೀಯ ರಾಜ್ಯಾಂಗಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂತಹುದಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮದು ಕಾನೂನಿನಂತೆ ಜಾತ್ಯತಿತ ರಾಷ್ಟ್ರವೆನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಸಂಗತಿ. ಆಕ್ಸ್‌ಫರ್ಡ್ ಇಂಗ್ಸಿಷ್ ನಿಘಂಟಿನ ಪ್ರಕಾರ ಸೆಕ್ಯುಲರ್ (ಜಾತ್ಯತೀತ) ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥ ಈ ರೀತಿ ಇದೆ.
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಲೌಕಿಕ ವ್ಯವವಹಾರಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಚರ್ಚ್ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ವಲಯದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಇರುವಂತಹದು. ನಾಗರೀಕವೂ, ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದೂ, ತತ್ಕಾಲೀನವೂ ಆದ ವಿಷಯ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಅ-ಧಾರ್ಮಿಕ, ಅ-ಪವಿತ್ರ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಎನ್ಸೈಕ್ಲೋಪೀಡಿಯಾ ಬ್ರಿಟಾನಿಕ ಪ್ರಕಾರ,
'ಸೈಕ್ಯುಲರ್ ಎಂದರೆ ಧಾರ್ಮಿಕವಲ್ಲದ್ದು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾದ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸದೆ ಇರುವಂತಹುದು '
ಇವೆಲ್ಲದರ ಪ್ರಕಾರ ರಾಜ್ಯವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಟಸ್ಥವಾಗಿರಬೇಕು. ಧರ್ಮವು ಖಾಸಗೀ ವಿಷಯವಾದ್ದರಿಂದ, ಸರ್ಕಾರವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸೂಬಾರದು. ತಡೆಗಟ್ಟಲೂಬಾರದು.
ಮಳೆಯನ್ನು ತರಿಸಲೆಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯೊಬ್ಬರ ನೆರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲೆತ್ನಿಸುವ ಸರ್ಕಾರದ ಕ್ರಮವು, ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಾಂಗದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲಮನ್ನು ಕೂಡ, ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಗಂಘಿಸುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೂಲಭೂತ ಕರ್ತ್ಯವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆದರೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಧರ್ಮ, ಮಾನವೀಯತಾವಾದ, ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸುಧಾರಣ ಪರತೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಸಚಿವರು ರಾಜ್ಯಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಸರ್ಕಾರವನ್ನೇ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಪ್ರಸಾರಕ್ಕೆಂದು ನಿಸ್ಸಂಕೋಚವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಯಾವ ಪವಿತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಮಳೆಯನ್ನೂ ತರಿಸಲಾರ. ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ನಿಯಮಗಳು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವೂ, ಸರ್ವಶಕ್ತವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮದ್ರಾಸು ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ, ಸತತವಾಗಿ ಮಳೆಬರದೆ ಜನರು ಪಟ್ಟಪಾಟು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರು ಮಳೆಬರಿಸಲು ಭಗೀರಥ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಹತಾಶ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ನಡೆಸಿದರು. ಪ್ರತಿದಿನದ ಪೂಜೆಗಳು, ಸಾಮೂಹಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಅರಣ್ಯರೋಧನಗಳಾದವು. 'ಪರ್ಜನ್ಯ ಜಪ' ವು ಒಂದೇ ಒಂದು ಹನಿ ಮಳೆ ತರಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಖ್ಯಾತ ಪೀಟಿಲು ವಾದಕರಾದ ಕುನ್ನಕುಡಿ ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಅವರು ನುಡಿಸಿದ ಅಮೃತವರ್ಷಿಣಿ ರಾಗವು ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು. ಇಂಥ ಹಲವು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಮಳೆ ಬರುವ ಕುರುಹು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಯಾತನೆಯು ಮನಮಿಡಿಯುವಂಥದಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಅವರು ನೀರಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾ ರಾಜ್ಯದ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು.
ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು ಹಾಗೂ ಪೂಜೆಗಳಿಂದ ಮಳೆ ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತೀರ ಕಡಿಮೆ ಮಳೆ ಬೀಳುವ ಭೂ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಇರುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮಳೆಯ ಅಭಾವವನ್ನು ಇಂಥ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊಗಲಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು. ಇದೇ ಉಪಾಯವನ್ನು ಅತಿವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲೆಂದೂ ಬಳಸಬಹುದಿತ್ತು. ಒಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಆಗ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಹರಾ ಆಗಲೀ ಚಿರಾಪುಂಜಿಯಾಗಲೀ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು, ಭಗವಾನರು, ಬಾಬಾಗಳು ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರ ದೈವೀಪುರುಷರಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಕಕ್ಕಿರಿದು ಹೋಗಿದೆಯೆಂದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ನಮ್ಮ ಸಮಯದ ಒಂದು ಭಾಗ ಜಪ-ತಪ, ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ `ಧರ್ಮಭೂಮಿ`, 'ಪುಣ್ಯಭೂಮಿ' ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಮ್ಮ ದೇಶವು ಬಹುಪಾಲು ಜನರಿಗೆ ನರಕವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.
ಅವಿದ್ಯಾವಂತನಾದ ಮೂಢನಂಬಿಕಸ್ಥನಿಗಿಂತ ಅವನ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಗೆಳೆಯನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿಯೆಂಬ ಸತ್ಯವು ಕಾನೂನು ಸಚಿವರ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜ್ಯಾಂಗದ ಮೂಲತತ್ವಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಗಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.

ಈ ಪತ್ರವು ಬಹಳ ವಾದ-ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಕ್ರೆಯೆಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದವು. ಬೇರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಿತು. ಬಹುಪಾಲು ಪತ್ರಗಳು ನನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ಕಾನೂನು ಸಚಿವರ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದವು. ಎಲ್ಲೊ ಕೆಲವು ನನಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದವು. ಬೇರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ವರದಿಗಾರರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸಿದರು.
ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ಜಲಮಂಡಲಿಯು ಈ ಎಲ್ಲ ವಾದವಿವಾದಗಳಿಂದ ಕೊಂಚ ವಿಚಲಿತವಾದವು. ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದೂಡಲಾಯಿತು.
ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಸಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯಿರುವ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ೬-೫-೮೫ ರಂದು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸುದ್ದಿಯು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

ಜಲಮಂಡಳಿಯು ಮಳೆಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದೂಡಿದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೇ ೫ (ಪಿ ಟಿ ಐ):
'ವಿಚಾರವಾದಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವಾದಿಗಳ ನಡುವೆ ಎದ್ದಿರುವ ವಾಗ್ವಾದ ಫಲವಾಗಿ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಇದೇ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲ ವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಚಿವರಾದ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಾಗರ್ ಅವರ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ, ಸರ್ಕಾರವು ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಒಣಗುತ್ತಿರುವ ನಗರಕ್ಕೆ ಜಲಸೇಚನೆ ಮಾಡುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು.'
ಈ ಸುದ್ಧಿಯು ಪ್ರಕಟವಾದ ಕೂಡಲೇ ವಿಚಾರವಾದಿಯಾದ ಡಾ. ಹೆಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಈ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಾ ಅದು ಸಮಸ್ತ ಜನರಿಗೂ ಅವಮಾನಕರವಾದುದೆಂದು ಹೇಳಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇದನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂಥ ಅತಿನಿಗೂಢ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡಬಾರದೆಂದು ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದೆ. ಅದರ ಪ್ರತಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ. ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಈ ಮಧ್ಯೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್‌ನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸಿ, ಅದರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ೨೨-೦೪-೮೫ ಮತ್ತು ೨೩-೦೪-೮೫ರ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು.

ಮಳೆತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಬಾಲಯೋಗಿ ಮತ್ತು ಡಾ ಎಚ್.ಎನ್.
ಬೆಂಗಳೂರು, ಏಪ್ರಿಲ್,೨೨: ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ಬತ್ತಿಹೋಗಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರಕ್ಕೆ ಮಳೆ ಬರಿಸಲೆಂದು ಆಹ್ವಾನಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಯವರು ತಮ್ಮ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಬಿರಿಸಿ ಸಮೃದ್ಧ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರವಾದಿಯಾದ ಡಾ. ಹೆಚ್. ಎನ್. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವಿಚಾರವಾದಿ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮವಾದಿಗಳ ನಡುವೆ ಎದ್ದಿರುವ ಎಲ್ಲ ವಾದವಿವಾಗಳಿಗೂ ಅಂತಿಮ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಮಂಗಳ ಹಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವರ ಹಂಬಲ.
ಸುಮಾರು ೫೦ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಜೆ.ಪಿ ನಗರದ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಬಿರುಸಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು :
"ನಾನು ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರಿಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ ಬೇಕಾದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನೂ ಕರೆತರಲಿ. ಈ ಹುಚ್ಚಾಟವನ್ನು ನಾನು ಇಂದು ಕೊನೆ ಮುಟ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾರದು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಯಾರದು ಸುಳ್ಳು ಎನ್ನುವುದು ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯಲಿ."
ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಯವರಿಂದ ಮಳೆ ತರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು, ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಾಜಿ ಉಪಕುಲಪತಿಗಳೂ, ವಿಚಾರವಾದಿಯೂ ಆದ ಡಾ. ಹೆಚ್.ಎನ್. ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ಈ ರೀತಿ ಸಿಡಿದೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಸದಸ್ಯರೂ ಆಗಿರುವ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅಸಂಗತ ಹಾಗೂ ಚಾತಿಪರ ಎಂದು ಕರೆದು, ಇದು ರಾಜ್ಯಾಂಗಬಾಹಿರವೆಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಇದರಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕೆರಳಿದರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
"ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿಹೋಗಲು ನಾನು ಸತ್ಯಸಾಯಿಬಾಬಾ ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿ. ನಾನು ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅವರು ಈ ದೇಶದ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ತಂಟೆಗೆ ಬರದಂತೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ."

ಮೊದಲು ಮಳೆತರಿಸಿ: ಬಾಲಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಡಾ ಹೆಚ್. ಎನ್. ಉತ್ತರ
ಬೆಂಗಳೂರು, ಏಪ್ರಿಲ್, ೨೩: ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳಾದ ಎಚ್ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು, ಇದೇ ನಗರದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಳೆಯೋಗಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ತಾನು ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ತರಿಸಿಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.
ನಿನ್ನೆ ಇದೇ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳ ಸವಾಲಿಗೆ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ಇದು.
ಮಳೆ ತರಿಸಲೆಂದು ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿರುವ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಾಗರ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಾಂಗದ ಮೂಲತತ್ವಗಳಿಗೆ ಅಪಚಾರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂದು ಡಾ. ಹೆಚ್.ಎನ್ ಹೇಳಿದರು.
"ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ಬೇಕಾದರೆ ಎಂಟು ತಿಂಗಳುಗಳ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಲಿ. ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ತರಿಸ ಬೇಕು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಲ್ಲರೇ? ಮಾಡುತ್ತಾರೆಯೇ?"

ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಆಮಂತ್ರಣವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ೩೦-೫-೮೫ರಂದು ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಜಲಾಶಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಡೆಸುವೆನೆಂದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಅದನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಆಕಾಶವಾಣಿಯವರು ಹಾಗೂ ದೂರದರ್ಶನದವರಿಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿದರು. ಹೀಗೆ ದೊಡ್ಡ ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಪರಿಕರದೊಂದಿಗೆ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನಡೆಸಲೆಂದು ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಅದರ ಮಾರನೆಯ ದಿನ, ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿವರಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ವರದಿಯು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೆರೆ ತುಂಬುತ್ತದೆ: ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮುಗಿಸಿದ ಯೋಗಿಯ ಆಶ್ವಾಸನೆ
ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೇ ೩೦: ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಬಿರಿದ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಕೆರೆಯ ಅಂಗಳವು ಈ ದಿನ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ವರುಣ ಜಪದ ವೇದಿಕೆಯಾಯಿತು. ಅಂದು ಗುರುವಾರ ಯೋಗಿಗಳು ಕುಳಿತು ಜಪ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅನಂತರ ಒಂದು ತಿಂಗಳಿನೊಳೆಗೆ ಕೆರೆಯು ತುಂಬುವುದೆಂದು ಜನರಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು.
ಭಕ್ತರು ಉನ್ಮತ್ತ ಕುಣಿತ, ಶಂಖನಾದ, ಎತ್ತರದ ಧ್ವನಿಯ ಭಜನೆ, ಉದ್ರಿಕ್ತ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಕೀರುದನಿಯ ಕೇಕೆಗಳಿಂದ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಯ ಮೌನಮುದ್ರಿತ ವಾತಾವಾರಣವು ಕಲಕಿಹೋಯಿತು. ಈ ನಿಗೂಢ, ವಿಚಿತ್ರ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ನಗರದ ಜಲಮಂಡಳಿಯು ನಿರ್ಮಿಸಿತ್ತು.
ಈ ದಿನದ ನಾಯಕಮಣಿಯೆಂದರೆ ಶ್ರೀ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು, ಅವರು ಬಿಳಿಯುಡಿಗೆ ಧರಿಸಿದ ಸ್ಥೂಲಕಾಯರು. ಸುಮಾರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ತಮ್ಮ ಲಿಮೋಸಿನ್ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಳಿದರು. ಅವರು ಕೆರೆಯಂಗಳಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಘಂಟೆ ತಡವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಸಂಭ್ರಮದ ಸ್ವಾಗತ ದೊರಕಿತು.
ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿಸಿ, ಒಣಗಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೆರೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಚಪ್ಪರವೊಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲಾಯಿತು. ಅವರು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪಡಿಸಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು. ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು. ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಗಾಢವಾದ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದರು.
ಕುತೂಹಲ ತುಂಬಿದ ಹಳ್ಳಿಗರು, ಚಿಕ್ಕಮಕ್ಕಳು, ಸಂಭ್ರಮದ ಉಡುಗೆ ಧರಿಸಿದ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಗೂ ಜಲಮಂಡಳಿಯ ಕೆಲವು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಆಟಾಟೋಪಗಳಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ವಿಚಲಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದರು. ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಉದರ ಭಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬಂಡೆಯಂತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಭಕ್ತನೊಬ್ಬನು ಅವರ ಮೈಮೇಲೆ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬೆವರ ಹನಿಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ ನೊಣಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭಜನೆ ಮತ್ತು ಶಂಖನಾದಗಳು ತಮ್ಮ ಶಿಖರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಂತೆ ಭಕ್ತರು ಮೇಲೆದ್ದು ಉನ್ಮತ್ತ ಕುಣಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.ತಮ್ಮ ಶರೀರವನ್ನು ಆಕಡೆ ಈಕಡೆ ಓಲಾಡಿಸುತ್ತ ವೀರಾವೇಶದಿಂದ ಕುಣಿಕುಣಿದು ಶಾಮಿಯಾನವನ್ನು ಸುತ್ತತೊಡಗಿದರು.
ಭಕ್ತಳೊಬ್ಬಳು ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದಂತೆ ಕಿರುಚಿ ಕಿರುಚಿ, ಚಪ್ಪರಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಚಪಚ ಅಗಿಯತೊಡಗಿದಳು. ತಾನೂ ಅಲ್ಲಾಡದೆ ಕುಳಿತು, ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತಾ ಶೂನ್ಯದ ಕಡೆ ನಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡತೊಡಗಿದಳು.
ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನೂ ಶಾಂತವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಭಕ್ತರ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆ ಭಕ್ಕರಾದರೋ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಹಣೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನಿಂದ ಉಜ್ಜುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಆನಂದವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದರು. ಬೇರೆ ಕೆಲವು ನರ್ತಕರು ತಮ್ಮ ನಾಲಿಗೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಚಾಚಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಉರಿಯುವ ಕರ್ಪೂರದ ಬಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಇಡಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದತೆ ಯುವಕರ ತಂಡವೊಂದು ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಕಪ್ಪುಬಾವುಟಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ, ಜಲಮಂಡಳಿ ಹಾಗೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುತ್ತಾ ನುಗ್ಗಿ ಬಂದಿತು. ಅವರು ಯೋಗಿಗಳು ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಪೋಲೀಸರು ಅವರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.
ಈ ಯುವಕರು ಹೆಬ್ಬಾಳಿನ ಕೃಷಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಮಾಜವಾದಿ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ನೀರಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ತಾವು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯೋಗಿಗಳಂತೆ ನಟಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವರು ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.
ಸಮಯ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವು ಸಲ ಆಕಾಶ ಧಗಧಗ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಸಲ ಮೋಡಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಮಸುಕು ಬಣ್ಣ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೊಟ್ಟೆ ಹಸಿದ ಹಾಗೂ ಬೇಜಾರಾದ ಹಳ್ಳಿಗರ ತಂಡ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೂರ ನಡೆಯತೊಡಗಿತು. ಆಸ್ಟೇಲಿಯಾದ ನಾಗರೀಕರ ತಂಡವೊಂದು, ಭಾರತದ ಮತ್ತು ಅದರ ಪವಿತ್ರ ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯತೊಡಗಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಅರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವರು.
ಪತ್ರಕರ್ತರು ತಮ್ಮ ಕಾವಲು ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಐದು ನಿಮಿಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಕೈಗಡಿಯಾರಗಳ ಕಡೆ ನೋಡತೊಡಗಿದರು. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಚಪ್ಪರದಲ್ಲಿ ಕೋಲಾಹಲ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯ್ತು. ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಯೋಗಿ ಇದ್ದಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು. ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕರು ತಮ್ಮ ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ಸುಮಾರು ೨ ಘಂಟೆ ೪೦ ನಿಮಿಷಗಳು. ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ತೆಗೆದು ಜಪವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಆಮೇಲೆ ನಡೆದದ್ದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಆಚರಣೆ. ಯೋಗಿಗಳು ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದರು. ಅಗರ ಬತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು. ಅವರಿಗೆಂದು ಐದು ತೆಂಗಿನಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಜಲಮಂಡಳಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಹಿಂದುರಿಗಿಸಿದರು. ಅವರಾದರೋ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೆರೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು. ಕೆರೆಯ ಕೆಸರು ಬಣ್ಣದ ನೀರು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕುಂಕುಮ ರಾಶಿ ಕರಗಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣ ತಳೆಯಿತು. ಕ್ರಮೇಣ ಕೆರೆಯ ಅಲೆಗಳು ಅವನ್ನೂ ನುಂಗಿದವು.
ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಯೋಗಿಗಳ ಘನ ಆಶೀರ್ವಚನ ಸಮಯ ಬಂತು. ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಮೊಸರನ್ನದ ಸೇವೆ ನಡೆಯಿತು. ಅದನ್ನು ಜಲಮಂಡಳಿಯ ನೌಕರರ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಅತಿಥಿ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಭಕ್ತಾದಿಗಳು ರತ್ನಗಂಬಳಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರು.
ಪತ್ರಕರ್ತರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು
"ಹೇಳಿ, ಈ ಮೂರು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ಯಾರಿಗಾದರೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟೆನೆ? ನಾನು ಜನರನ್ನು ಮೋಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ? ನಾನು ಜನರ ಸೇವಕ" ಡಾ. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರ ಮಾತು ಬಂದಾಗ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
"ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಉಪಕುಲಪತಿಗಳು ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಯೋಗಿ ಒಬ್ಬನೇ. ಅವರು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ನನ್ನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಅರ್ಥ ಮಡಿಕೊಂಡು ನಂತರ ಸವಾಲು ಹಾಕಲಿ. ನಾನು ತಯಾರಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಲಿ ನಮ್ಮ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸೋಣ." ಎಂದು ಅವರು ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು. ವಿಚಾರವಾದಿಯು ಆರಿಸಿದ ಸ್ಥಳ, ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ತರಿಸಲಾದೀತೆ ಎಂಬ ಸವಾಲನ್ನು ಜ್ಞಾಪಿಸಿದಾಗ ಯೋಗಿ ಉರಿದೆದ್ದು "ನರಸಿಂಹಯ್ಯ ನನ್ನ ದೊರೆಯಲ್ಲ. ಅವರು ಸೌಮ್ಯರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯಲಿ. ಇಂಥ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಅವಶ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ."

೩೦ ದಿನಗಳ ಅವಧಿ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು. ಇಂಡಿಯನ್ನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್ ವಿವರಿಸಿದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈ ರೀತಿ ಇದೆ:

ಯೋಗಿ ಹೊಸ ಸಬೂಬುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಜಲಾಗಾರ ಇನ್ನೂ ಬತ್ತಿಕೊಂಡೇ ಇದೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು ಜೂನ್, ೨೯: ಯೋಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದ ೩೦ನೇ ದಿನದ ಕೊನೆಯಾಗಿದೆ. ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಜಲಾಗಾರದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ತರಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದ್ದರೂ ನೀರು ೧೪.೫ ಅಡಿಯಿಂದ ೭.೫ ಅಡಿಗೆ ಇಳಿದರೂ ಯೋಗಿಗೆ ಅವಮಾನವಾದಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಹೊಸ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. "ಈ ೩೦ ದಿನಗಳೂ ಕೇವಲ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದವರಾರು?" ಎಂದು ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಕೇಳಿದರು. "ನಾನು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?" "ತಿಪ್ಪನಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೂ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ." ತಮ್ಮ ಬಲೆಯಲ್ಲೇ ತಾವು ಬೀಳುತ್ತಾ "ಇನ್ನೇನು ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲೋ, ಹದಿನೈದು ದಿನದಲ್ಲೋ ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆ ಎಲ್ಲ ಜಾಗಗಳ ಮಳೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಳೆ ತರಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯವೇ? ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದ ನೀರನ್ನು ತಡೆದು ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀರು ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯೇ?"
ಅವರೇ ಅಲ್ಲವೇ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ತುಂಬುವುದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದವರು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಯೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ತಯಾರಾಗಿತ್ತು. "ನೋಡಿ, ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಯ ಸುತ್ತ ಬರಡು ನೆಲದ್ದೆ ತೊಂದರೆ. ಏನಂದರೆ ಜಲಾಗಾರಕ್ಕೆ ನೀರಿಳಿಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಈ ಬಂಜರು ಭೂಮಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ."
ಯಾರಾದರೂ ತಾವು ಕೇವಲ ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿತ್ತಿದ್ದುದಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಅದು ತಪ್ಪೆಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.
"ನಾನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಲಾವಕಾಶ ಗೊತ್ತು ಪಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಈ ಗೊಂದಲಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ" ಎಂದು "ಎಂದೂ ಸೋಲದ" ಯೋಗಿ ಹೇಳಿದರು.
"ನಾನೆಂದೂ ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ" ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಿ ಹೇಳಿದರು. "ಈ ಬರಡು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮಳೆ ತರಿಸಲು ನಾನು ನನ್ನ ಅರೋಗ್ಯವನ್ನೇ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಮೂರು ಘಂಟೆ ಕಾಲ ನಾನು `ಧ್ಯಾನ ` ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ತಿಪ್ಪಗೊಂಡನಹಳ್ಳಿಗಾಗಿಯೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಡಿ. ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ."
ಯಾವುದಾದರೂ ಅಪಶಕುನವು ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳು ಅಡ್ಡ ಬಂದಿದೆಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ "ಇಲ್ಲ, ಇಲಾಖೆಯವರು ನನಗೆ ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರು. ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು ಕಪ್ಪುಬಾವುಟ ಬೀಸಿದರು. ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿದರು. ಇಂಥವಕ್ಕೆಲ್ಲ ನಾನು ಚಿಂತಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿಜವಾದ ವಿಚಾರವಾದಿ. ಅವರಲ್ಲ. ನಾನು ಜನಪರ, ಅವರ ಕಪ್ಪು ಬಾವುಟಗಳು ಮಳೆ ತರಿಸಬಹುದೇ?"
"ಈ ದಿನ ಯೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕರುಣಾಜನಕವಾದ, ತನ್ನ ಮೇಲೆ ತಾನೇ ಗೂಬೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ" ಎಂದು ಡಾ. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಹೇಳತೊಡಗಿದರು. ದೇವಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಪವಾಡ ಪುರುಷರನ್ನು ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಉತ್ಸಾಹ.
"ಇವರು ಕೂಡ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಂತೆ ಜನರಿಗೆ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ಈಗ ಅದರ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ." ಆದರೆ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿ ಜಾಣನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಬೇಕೆಂದೇ ಮೂವತ್ತು ದಿನಗಳ ಗಡಿಗೆರೆಯನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲ ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಳೆ ಕೂಡ ಬಡಪಾಯಿಯೊಡನೆ ಸಹಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಜನಗಳ ಎದುರು ನಗೆಪಾಟಲಾದರು.
ಈ ಯೋಗಿ ಕೊನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಮುಂದೆ ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ಕೆರೆ ಸಹಜವಾದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಪಾಪ, ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮರ್ಯಾದೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾಯಿಬಾಬಾ ಇವರಿಗಿಂತ ಜಾಣ. ಅವರು ನನ್ನ ಸವಾಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಹೆಸರು ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಆದರೆ ರಾಜ್ಯದ ಲಿಂಗನಮಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೊಡ್ಡ ಜಲಾಶಯಗಳು ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಯಾವ ಸಹಾಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮಳೆಯಿಂದಲೇ ತುಂಬುತ್ತಿರವ ಸಂಗತಿಯ ಕಡೆ ಅವರ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಇನ್ನು ಮೇಲಾದರೂ ಶಿವಬಾಲಯೋಗಿಗಳು ಇಂತಹ ಹುಚ್ಚುಸಾಹಸಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತಮ್ಮ ಜೀವಿತದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ನಿರಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಭಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದು ಅವರು ಸಲಹೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ಇನ್ನು ಮೇಲಾದರೂ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೆಂದು ಅವರು ಆಶಿಸಿದರು. ಜಲಮಂಡಳಿ ಕೂಡಾ ಈ ರೀತಿಯ ವ್ಯರ್ಥಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದರು.

ಹೀಗೆ ಶಿವಬಾಲ ಯೋಗಿಯವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಗೆಪಾಟಲಿಗೆ ಗುರಿಯಾದರು. ಅವರು ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಾಭವದಿಂದ ಕಹಿಯಾದ ಪಾಠವೊಂದನ್ನು ಕಲಿತಿರುವರೆಂಬ ಆಸೆ ನನ್ನದು. ಅವರು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ದೇವರು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ವಂಚಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ನಿಜವಾಗಲೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮಹಾನುಭಾವರು ಈ ರೀತಿ ಅಗ್ಗದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡುಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬುಡ ಇದೆಯೇ..?

ಲೇಖಕರು- ಡಾ. ಹೆಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯ
ಹಕ್ಕುಗಳು: ಲೇಖಕರವು

ನಮಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ ಮನುಷ್ಯನ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗ್ರಹಗಳ ಪ್ರಭಾವ ವ್ಯಾಪಕವಾದದ್ದು. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಈ ನಂಬಿಕೆ ಎಲ್ಲ ದೇಶದ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಘಟನೆಗಳು ಆದಿಮಾನವನಿಗೆ ಭಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದ್ದು, ಅವನ ಬಹುಪಾಲು ನಂಬಿಕೆಗಳು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ರೂಪುಗೊಂಡವು. ಮಿಂಚು ಗುಡುಗುಗಳು ಅವನಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಭಯವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿರಬೇಕು. ಮಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಣ ನಡೆದಾಗ ಕತ್ತಲು ಮುಸುಕಿದ್ದು ಎಂತಹ ದೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಆದಿಮಾನವನಿಗೂ ನಡುಕವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿರ ಬೇಕು. ಭೂಕಂಪವು ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿಗಿಲನ್ನು ತಂದಿರಬೇಕು. ಕನಸು, ರೋಗಗಳು, ಸಾವು- ಇವೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ರಹಸ್ಯಗಳಾಗಿರ ಬೇಕು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಜೋತಿಷ್ಯದ ಉಗಮವು ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರವು ವಿಜ್ಞಾನವಾದ್ದರಿಂದ ಅದು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯೋಗಗಳು, ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿದ್ದು, ಅಧಿಕಾರಮುಕ್ತವಾಗಿ ಕುರುಡಾಗಿ ಅದು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯೋಗಗಳು, ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿದ್ದು, ಅಧಿಕಾರಮುಕ್ತವಾಗಿ ಕುರುಡಾಗಿ ಅದು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಾತಂಗಳು, ನಿಯಮಗಳು ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪುನರ್ ರಚಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ಒಂದು ವಿಷಯ ವಿಜ್ಞಾನವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಅದು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠತೆ, ಪುನಾರವೃತ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ದೃಡತೆ, ವಿಶ್ವಮಾನ್ಯತೆ- ಈ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲ ಶಾಖೆಗಳು ಅಪೂರ್ಣತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಜ್ಞಾನದ ಮಿತಿ ಮತ್ತು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒರಟಾದ ಉಪಕರಣಗಳು, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆಗೆಳು ಕೂಡ ಈ ಬಗೆಯ ಅಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನಿರಂತರ ಸತ್ಯಶೋಧನೆಯ ಹಂಬಲ ವಿಜ್ಞಾನದ ಮಹೋನ್ನತಿಯಾಗಿದೆ.
ವಿಜ್ಞಾನದ ಇತರ ಶಾಖೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಸಹ ಹಲವಾರು ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ನಕ್ಷತ್ರ ಖಚಿತವಾದ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದವು ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷಣಾ ಶಕ್ತಿಯಿರುವ ಜನರು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆಗ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಅವರಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ಏಕೈಕ ಸಾಧನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಚೀನ ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ ಒಂಬತ್ತು ಗ್ರಹಗಳಿವೆ. ಅವು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ರಾಹು, ಕೇತು, ಬುಧ, ಶುಕ್ರ, ಮಂಗಳ, ಗುರು ಮತ್ತು ಶನಿ. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರು ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲ, ಸೂರ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರವಾದರೆ ಚಂದ್ರ ಉಪಗ್ರಹ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ರಾಹು ಕೇತುಗಳು ಆಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವವು. ಅವು ಅವರ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕೃತಕ ಬಿಂದುಗಳು. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಒಂಬತ್ತು ಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗ್ರಹಗಳೇ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತೆರಡು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದಲ್ಲದೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳಿಗೆ ನಿಖರವಾದ ಕಾಲದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಇರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಾದ ದುರ್ಬಲ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿವೆ. ಈ ರೀತಿಯ ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳ ಆಧಾರದಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿರುವ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಗ್ರಹಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಭಾಗಗಳು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ರೀತಿಯ ಭೌತಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿವೆ. ಭೂತವಸ್ತುವಿನ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಗಳಾಗಿರುವ ಗ್ರಹಗಳು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಟ್ಟಲೆ ಮೈಲಿಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿವೆ. ಇವು ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದ ಘಟನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಮನುಷ್ಯನ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಆರೋಪಿಸವುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳು, ಶುಭ, ಅಶುಭ, ಸ್ನೇಹಪರ, ಶತ್ರುಗಳು, ಸೇಡಿನ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವವು ಆಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಾಗಿ, ಒರಟು ಒರಟಾಗಿ ರೂಪಗೊಂಡ ವಿಚಾರಗಳು ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಈ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುತ್ತಿರುವುದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ. ಸತ್ಯದ ಶೋಧನೆಗೆ ವಿಜ್ಞಾನದ ಮಾರ್ಗಗಳು ಪ್ರಬಲವಾದ ಸಾಧನಗಳು. ಈ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಸತ್ಯಸಂಧತೆ ಅಥವಾ ಅಸತ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ರಾಹುಕಾಲ, ಗುಳಿಕಾಲ ಮತ್ತು ಯಮಗಂಡಕಾಲ ಈ ಮೂರು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಹೊಂದಿದೆ. ರಾಹು, ಕೇತು ಆಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ರಾಹುಕಾಲ, ಗುಳಿಕಾಲಗಳಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಯಾವ ಅರ್ಥವೂ ಇಲ್ಲ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ ರಾಹುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ, ಮದುವೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯ ಈ ಬಗೆಯ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸ ಬಾರದು. ಈ ನಂಬಿಕೆ ನಿಜವಾದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ರಾಹುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ವಿಮಾನಗಳು, ರೈಲುಗಳು, ಬಸ್ಸುಗಳು ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕು. ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗ ಬೇಕು. ಅಪಘಾತಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ ಕೂಡ, ಅಪಘಾತಗಳಿಗೂ ವಾಹನಗಳು ಹೊರಟಕಾಲಕ್ಕೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೆಂದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ, ಚಿಕಾಗೋ, ಲಂಡನ್ ಅಂತಹ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಮಾನಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ರಾಹುಕಾಲವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ರೈಲು ಹೊರಡಲು ಹೊರಡಲು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ದಿನಗಳು ಅಶುಭವಾದವು ಅಥವಾ ಶುಭವಾದವು ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಕಷ್ಟಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಜಾತಕಗಳು ಕೂಡ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ರಚಿತವಾಗಿತ್ತವೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಕಂಡುಬರುವ ಗ್ರಹಗತಿಗಳ ಆಧಾರದಿಂದ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ಗ್ರಹಗಳ ಸ್ಥಾನವು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ಮದುವೆ, ವಿದೇಶ ಪ್ರಯಾಣ, ಅಪಘಾತ, ಸಾವು ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದು ಅರ್ಥರಹಿತ. ವಧು-ವರರಿಗಿಂತ ಗ್ರಹಗಳ ಪಾತ್ರ ಮದುವೆಯ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಜಾತಕಗಳು, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವು ಭಾವಿ ಅತ್ತೆ ಅಥವಾ ಮಾವನ ಮೇಲೆ ದೃಷ್ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಗ್ರಹಗಳ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿ ಬದುಕಿಲ್ಲದೆ ಇರುವ ವಧು-ವರರನ್ನು ಹುಡುಕಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಧು-ವರರ ಜಾತಕಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಕೂಡಿ ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೇ ಆದ ಎಷ್ಟೋ ಮದುವೆಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಈ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಜಾತಕ ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಕಂಡುಬರುವ ವಿಧವೆ-ವಿಧುರರು ದೊರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಬಹಳ ಮಟ್ಟಿನ 'ನಂಬಿಕೆ' ಗೆ ಅರ್ಹರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಇವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಸುಳ್ಳಾಗುವುದು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಸಾರಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಒಪ್ಪಿದ ಜಾತಕಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದ ಮದುವೆಗಳಲ್ಲೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದುರಂತಗಳು, ಸಂಸಾರ ವಿರಸ, ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಅಸುಖವು ಕಂಡಬುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅನರ್ಹರಾದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಸೇರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಶೇ ೯೦ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಮದುವೆಗಳು ಯಾವುದೇ ಜಾತಕವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಅವರ ವಿವಾಹಗಳು ಉಳಿದವರಂತೆ ಸುಖವೋ ಅಥವಾ ಅಸುಖವೋ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ವಿಶ್ವಮಾನ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರುವ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಎಂದಿಗೂ ವಿಜ್ಞಾನ ಆಗಲಾರದು.
ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸಾವಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ ಕೂಡ ಈಗಾಗಲೇ ದುರ್ಬಲರಾಗಿರುವ, ತಪ್ಪುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಮಾರಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಎಲ್ಲ ದುರದೃಷ್ಟಶಾಲಿಗಳ ಜಾತವಕವೂ ಒಂದೇ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುವುದು ತೀರ ಅಸಂಗತ. ಇದೇ ರೀತಿ ಚಂಡಮಾರುತ ಅಥವಾ ಭೂಕಂಪಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜಾತಕದಲ್ಲೂ ಅವನ ಸಾವಿನ ದಿನ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಅಷ್ಟೆ ಅಸಂಬದ್ಧವಾದುದು.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ ಚಂಡಮಾರುತ್ತಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಭೂಕಂಪಕ್ಕೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸಮಯೋಚಿತ ಬುದ್ಧಿ ಇರಬೇಕು. ಅವು ಯಾವ ಜಾತಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ದಿನ ಸಾವಿನ ಭವಿಷ್ಯ ಬರೆದಿದೆಯೊ ಅಂತಹವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹುಡಿಕಿಕೊಂಡು ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬೇಕು. ಚಂಡಮಾರುತ ಬೀಸಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುವ ಶ್ರೀಮಂತರ ಅಥವಾ ಭೂಕಂಪಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರ ಜಾತಕಗಳು ಸಾವಿಗೀಡಾದ ಬಡವರಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕು. ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳ ಜಾತಕಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆಂಬುದು ತರ್ಕ ಒಪ್ಪುವ ಮಾತು. ಆದರೆ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಾಧನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಜಗಜಾಂತರವಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಅಂಶ ಕೂಡ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಟೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸ ಬಲ್ಲದು.
ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯು ಓದಲು ತಮಾಷೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅವು ಅಡ್ಡಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ದೀಪವಿಟ್ಟಂತೆ ಇದ್ದು, ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಾರಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಭವಿಷ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ ಎಲ್ಲ ವಾರಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸ್ಥೂಲವಿವರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಚುನಾವಣೆಯ ಮೊದಲ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಷ್ಟೇ ಊಹೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬುಧ, ಶನಿ, ರಾಹು, ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿರುತ್ತಾನೆ ಅಷ್ಟೆ.
ಇಬ್ಬರು ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾವ ಹೊಂದಿಕೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮದೆ ಆದ ಜ್ಯೋತಿಶಾಸ್ತ್ರವಿರಬೇಕೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪಟ್ಟ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಇಬ್ಬರು ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯ ಇರುವುದು ಇರಲಿ, ಒಬ್ಬನೇ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಭವಿಷ್ಯವು ಕೂಡ ಗೊಂದಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹಲವಾರು ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿದ್ದಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರ ಮಾತು ನಿಜವಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಅದಿಕೃತತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಟ್ಟುಹೋದ ಗಡಿಯಾರ ಕೂಡ ದಿನದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾರಿ ಸರಿಯಾದ ವೇಳೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕೋತಿಯೊಂದು ಟೈಪ್‌ರೈಟರ್‌ನ ಅಚ್ಚಿನ ಮೊಳೆಯನ್ನು ಒತ್ತುವಂತೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದು ಅಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪದ ಅಥವಾ ಷೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್‌ನ ದ್ವಿಪದಿಯೇ ಆಗಿರಬಿಡಬಹುದು. ಹೀಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕೋತಿಗೆ ಟೈಪಿಂಗ್ ಕಲೆ ಅಥವಾ ಷೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್‌ನ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಇದೆಯೆಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ.
ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾವಿನ ಸೂಚನೆಯಿಂದ ಎಂಬಂತಹ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸಾಯುವುದು ಖಚಿತ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಜವಾಲೇಬೇಕು. ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜನ್ಮವಿತ್ತ ತಾಯಿಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೊಬ್ಬರು ಈ ಸಾರಿ ಗಂಡುಮಗುವಿನ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದಿದ್ದರು. ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಹೆಣ್ಣುಮಗುವಿನ ತಾಯಿಯಾದಳು. ಬೇಜಾರಿನಿಂದ ಅವಳು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕೋಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ 'ಹೆಣ್ಣುಮಗು' ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಪ್ರಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲೆಂದು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ತಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆನೆಂದು ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟನಂತೆ. ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ ಕೇಳಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದಾಗ ಇಂತಹ ಜಾಣತನದ ತಂತ್ರಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತವೆ. 'ಇಲ್ಲಸ್ಟ್ರೇಟಡ್ ವೀಕ್ಲಿ' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಂಪಾದಕೀಯವೊಂದರಲ್ಲಿ ೧೯೭೭ರ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಕೇಳಿ ಬಂದ ವರದಿಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪದ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಿನಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗೆ, ಮುಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಯಾರೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಹಲವಾರು ಸೂಚನೆಗಳು ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳಿದ ಬಂದಿತ್ತು. ಅವಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕರು ಗುಜರಾತ್ ರಾಜ್ಯದವರು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಆಗಬಹುದು ಎಂಬ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ದಿನಗಳು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಗುಜರಾತ್ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ಪ್ರದಶದವರು ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಆಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಹೇಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಿಳುವಳಿಕೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯ ಅಧಿಕಾರದ ಅವಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಭವಿಷ್ಯ ಯಾವ ರೀತಿ ಸುಳ್ಳಾಯಿತು ಎಂಬುದು, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಅಸಮರ್ಥತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ನಿದರ್ಶನ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ, ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ.
ತಪ್ಪು ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವರು ನಕಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳೆಂದು, ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಹೇಳುವದು ಉಂಟು. ನಿಖರವಾಗಿ ಯಾರೇ ಒಬ್ಬ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿದು, ಭವಿಷ್ಯ ಸುಳ್ಳಾಗುವುದಕ್ಕೆ ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡಬಹುದು. ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಏನೇ ತಪ್ಪಾದರೂ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆದು ಸೋಲಿಗೆ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ತಿದ್ದಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತದೆ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದುವಂತೆ ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತದ ವಿವರವಾದ ತಪಾಸಣೆ ಅದರ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಸಹಾಯ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ವ ನಿರ್ಧಾರಿತವಾಗುತ್ತದೆಂಬ ವಿಧಿವಾದವನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಈ ನಿಯಮ ಅಷ್ಟೊಂದು ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಗ್ರಹಗಳ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಜನರ ಶೋಷಣೆಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಜನರು ನಿರಾಶೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಮೊರೆಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಗ್ರಹಗಳ ಅನಿಷ್ಟ ಗತಿಯಿಂದ ಉಟಾಂಗುವ ಘೋರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಅವರಿಗ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅಮಂಗಳ ನಿವಾರಣೆಯು ಶಾಂತಿ, ಪೂಜೆಗಳಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಸ್ವಾಂತನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಖರ್ಚಾಗುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುವ ಯಾರೂ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಾರರು 'ಅಲೌಕಿಕ' ಗ್ರಹಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಲೌಕಿಕ ಪ್ರಯೋಜನಗಳಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಮುಗ್ಧ ಜನರನ್ನು ಭಯದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಅವರ ಸುಲಿಗೆಗೆ ಕಾರuವಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಒಂದು ವಾಣಿಜ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಹೇಳದೇ ಇದ್ದ ಹಲವಾರು ಮುಖ್ಯ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದ್ದು, ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು. ಜೂನ್ ೧೯೭೫ರಲ್ಲಿ ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಘೋಷಣೆ ಆಗುತ್ತದೆಂದು ಯಾವು ಜ್ಯೋತಿಷಿಯೂ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಚರಿತ್ರಾಹವಾದ ೧೯೭೭ರ ಚುನಾವಣೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯಾವುದೇ ಭವಿಷ್ಯ ಕೇಳಿಬರಲಿಲ್ಲ. ದೇಶದ ಇತಿಹಾಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಹತ್ತರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದ ಈ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಸದೆ ಇದ್ದುದಕ್ಕೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಯಾವ ನೆಪ ಹೇಳುವರೊ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ೧೯೭೭ರ ಚುನಾವಣೆ ಫಲಿತಾಂಶದ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಯಾರೂ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ಸಾವು ನೋವುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಚಂಡಮಾರುತದ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳು ಜನರಿಗೆ ಏನೂ ಸೂಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ದಿನನಿತ್ಯದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದಾಗ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಅಧಿಕೃತತೆ ನಿರಾಕರಣೆ ಆಗುವುದನ್ನು ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ತಿಳಿಸಬಲ್ಲವು. ಅನೇಕ ಜನ ಸಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ನಂಬುವುದು ಶೋಚನೀಯ ವಿಚಾರ. ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಚಾರವಾದಿಯಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಜೀವನದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವೂ ಉಳಿದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಂತೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಲೋಚನೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯವು ವಾಯು, ಜಲ, ಮಾಲಿನ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ.
ಖಗೋಳಸ್ತ್ರವು ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಪುರಾತನ ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂದಿದೆ. ಈಗಲೂ ನವಗ್ರಹಗಳು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗ್ರಹಗಳೇ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯುರೆನೆಸ್, ನೆಪ್ಚೂನ್, ಪ್ಲೇಟೋ ಅಂತಹ ಹೊಸ ಗ್ರಹಗಳನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕಂಡಹಿಡಿದರು. ಆದರೆ ಅವು ಇನ್ನೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಿಗಳನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಬಹುಮಂದಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯಿಗಳಿಗೆ ಇವುಗಳ ಆಸ್ತಿತ್ವದ ವಿಚಾರವೇ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೆಳಸ್ತರದಿಂದ ಬಂದ ಜನರು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ರೂಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮನೋಭಾವ ಕೂಡ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಅವರ ತರ್ಕಹೀನವಾದ 'ಮುಂದುವರಿದ' ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಜನರ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದಂತಹ ಪ್ರಗತಿ ವಿರೋಧಿ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಂತಸ್ತಿನ ಗುರುತಾಗಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಮಾಜದ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಈ ರೀತಿ ಮನೋಧರ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಅವಿವೇವಕವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತರಾದವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಇದ್ದವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.
ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವಾರು ಜನ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಿಳಿಸಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ. ಬುದ್ಧರು ತನ್ನ ವಿನಯ ಪೀಟಿಕಾ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಂತಹ ತಂತ್ರಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೊ ಇವರಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನಕ್ಷತ್ರ ವೀಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ, ಶಕುನಗಳ ಆಧಾರದಿಂದ ಶುಭ ಅಥವಾ ಅಶುಭವನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು, ಒಳಿತು, ಕೆಡುಕುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಭವಿಷ್ಯ ನುಡಿಯುವುದು ಇಂತಹವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬುದ್ಧನ ಉಪದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಭವಿಷ್ಯದ ನಿರ್ಣಯಕ್ಕೆ ಅವನೆ ಕಾರಣ ಎಂದು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಅವರು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಟುವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. 'ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪ್ರಭಾವ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಗುವುದಾದರೆ ಆಗಲಿ, ಅದು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬೆಲೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಮತ್ತಿತರ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಗುರುತುಗಳು. ಇಂತಹವುಗಳು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಕೂಡಲೆ ವೈದ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು ಉತ್ತಮ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು' ಎಂಬುದು ವಿವೇಕಾನಂದರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಅಧ್ಯಾಪಕರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು, ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಮದ ಉದ್ದೇಶವಾಗಬೇಕು. ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ, ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಅದು ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಬೈಬಲ್ ಅಥವಾ ಕುರಾನ್ ಆಗಿರಲಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಸುಧಾರಣೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶ. ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿ ಅವಿದ್ಯಾವಂತ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವನನ್ನು ವಿದ್ಯಾವಂತ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವನನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು.
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಹಾಗೂ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ, ಹಸ್ತ ಸಾಮುದ್ರಿಕ, ಪವಾಡದಂತಹ ಪ್ರಗತಿವಿರೋಧೀ ಅಂಶಗಳ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತಪಾಸಣೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ದೊರೆತಿರುವ ಆಧಾರಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ನಾನು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದರಿಂದ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದು. ವಿಜ್ಞಾನದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾದ ನಾನು ಹೊಸ ಸಂಗತಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ. ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮದು. ಪ್ಯಾರಚೂಟ್‌ನಂತೆ ತೆರೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಎಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸು ಎಂದರೆ ಖಾ

F.I.R.ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಗೊತ್ತು?

ನಿವೃತ್ತ ಹಿರಿಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿ ಶ್ರೀ ಡಾ|| ಡಿ.ವಿ. ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ `ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ' ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಾಗ.

          ಎಫ್ ಐ ಆರ್ ಅಂದರೆ ಪ್ರಥಮ ವರ್ತಮಾನ ವರದಿ. ವರ್ತಮಾನ ಎಂದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧ ನಡೆದ ಬಗೆಗಿನ ಮಾಹಿತಿ. ಈ ಮಾಹಿತಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಪೊಲೀಸರು ಅದನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದಾಖಲಾದಂತಹ ವರ್ತಮಾನದ ವರದಿಯನ್ನು ಆ ಅಪರಾಧದ ಮೊಕದ್ದಮೆ ನಡೆಸುವಂತಹ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಅಂದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧದ ಬಗ್ಗೆ ಪೊಲೀಸರು ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಕೊಡುವ ವರದಿಯೇ ಎಫ್.ಐ.ಆರ್.


           ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಎಫ್ ಐ ಆರ್‌ಗೇ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನ. ಏಕೆಂದರೆ ಎಫ್.ಐ.ಆರ್. ದರ್ಜೆಯಾಗುವುದರಿಂದಲೇ ತನಿಖೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಎಫ್.ಐ.ಆರ್.ದರ್ಜೆಯಾದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಆ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಿಮ ವರದಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕರಣ ನಡೆಸುವಾಗಲೂ ಪದೇ ಪದೇ ಎಫ್ ಐ ಆರ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಾದ ವಿವಾದ ನಡದೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
    ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೂರನ್ನು ಒಯ್ದಾಗ ಹಾಗೂ ಆ ದೂರು ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪೊಲೀಸರು ಕೇಸನ್ನು ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಪ್ರಕರಣ ಎಂದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿಶೇಷ ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೇ ಪೊಲೀಸರು ದಾಖಲಿಸಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಕರಣ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಪ್ರಕರಣ ಎಂದರೆ ಆ ಪ್ರಕರಣದ ಆರೋಪಿಯನ್ನು ಪೊಲೀಸಲು ವಾರಂಟಿಲ್ಲದೇ ಬಂಧಿಸಲು ಅಧಿಕಾರವಿರುವ ಪ್ರಕರಣ.

    ಒಂದು ಅಪರಾಧ ಭಾರತೀಯ ದಂಡ ಸಂಹಿತೆ (ಐಪಿಸಿ) ಮೇರೆಗೆ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಹೌದೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ದಂದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಂಹಿತೆ (ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಪ್ರೊಸೀಜರ್ ಕೋಡ್-ಸಿಆರ್.ಪಿ.ಸಿ.)ಯ ಅನುಚ್ಛೇದ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕು. ಇತರ ಕಾನೂನುಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಪರಾಧ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಆ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಟ ೩ವರ್ಷ ಕಾರಾಗೃಹವಾಸ ಶಿಕ್ಷೆ ಎಂದು ನಮೂದಿಸಿದ್ದಾಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಿಂದ್ ಅರಿಯಬಹುದಾದ ವಿಷಯ.

         ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧಗಳೆಮ್ದರೆ ಅವು ಗುರುತರ ಅಪರಾಧಗಳೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕೊಲೆ, ಕೊಲೆಯ ಯತ್ನ, ಭಾರೀ ಗಾಯ ಮಾಡುವುದು, ಆಯುಧ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಗಾಯ ಮಾಡುವುದು, ಐದು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಮಾಡುವ ಅಪರಾಧ, ರೇಪ್, ಕಿಡ್ನಾಪಿಂಗ್, ಮಾನವ ವಧೆ, ವಾಹನ ಅಪಘಾತ ಮಾಡಿ ಸಾವು ನೋವಿನ ಕಾರಣ ಮಾಡುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಪರಾಧಗಳು ಕಾಗ್ನಿಸಿಬಲ್ ಅಪರಾಧಗಳು.

        ದರೋಡೆ, ಜಬರಿ ಕಳವು, ಬ್ಲಾಕ್‍ಮೇಲ್, ಮನೆಗಳ್ಳತನ, ಕನ್ನಾ ಕಳ್ಳತನ, ಬೀದಿ ಕಳ್ಳತನ, ಸುಲಿಗೆ, ಪಿಕ್‍ಪಾಕೆಟ್, ವಂಚನೆ, ನಂಬಿಕೆ ದ್ರೋಹ ಇತ್ಯಾದಿ ಅಪರಾಧಗಳು ಆಸ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತಹ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧಗಳು ಗಲಭೆ, ದೊಂಬಿ, ಕಲಹ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಾಂತಿ ಭಂಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾಗ್ನಿಸಿಬಲ್ ಅಪರಾಧಗಳಾದರೆ, ಖೋಟಾ ನೋಟ್ ಚಲಾವಣೆ, ಪಿತೂರಿ, ದೇಶದ್ರ್‍ಓಹ, ವಿದ್ರೋಹ ಕೃತ್ಯ ಇಂತಹವೂ ವಾರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದೆ ಬಂಧಿಸಬಹುದಾದಂಥ ಅಪರಾಧಗಳು.

        ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಈ ಅಪರಾಧದ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲು ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸುದ್ಧಿ ಮುಟ್ಟಿಸಬೇಕು. ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಫೋನ್ ಮೂಲಕ ನೀಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೇ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮುಖತಃ ತಿಳಿಸಬಹುದು. ಅಥವ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಹೋಗಿ ಲಿಖಿತ ದೂರನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಯಾರೂ ಬೇಕಾದರೂ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಬಹುದು. ಅಂದರೆ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಈಡಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದ್ ಇಲ್ಲವೇ ಅಪರಾಧ ಆಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದವನಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೇರಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಗುನ್ನೆ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೆ ಪೊಲೀಸರು ಎಫ್ ಐ ಆರ್ ಬರೆಯಬೇಕು. ಅಲ್ಲದೇ ಎಫ್ ಐ ಆರ್‌ನ ಮೇಲೆ ಸುದ್ದಿ ನೀಡಿದವನ ಸಹಿ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಅಲ್ಲದೇ ಎಫ್ ಐ ಆರ್‌ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಶುಲ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಸಿದವನಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು. ನೀವು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಗ್ನಿಸಿಬಲ್ ಅಪರಾಧ ಸುದ್ದಿ ನೀಡಿದರೆ ಆ ಅಪರಾಧ ದಾಖಲಾಗಿದೆ ಹಾಗೂ ತನಿಖೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಎಫ್ ಐ ಆರ್‍ ವರದಿ ತಯಾರಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಖಾತರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

        ಒಂದು ವೇಳೆ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧದ ಬಗ್ಗೆ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿಸಿದರೂ ಹಲವಾರು ಸಬೂಬು ಹೇಳಿ ಪೊಲೀಸರು ಎಫ್ ಐ ಆರ್ ಬರೆಯದೇ ಇರಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾದ ಅಪರಾಧಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಏರಿದೆ ಎಂದು ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಲು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಭೀತಿಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಬಂದರೂ ಕೇಸನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರ್ಕಿಂಗ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

  ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಠಾಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಗ್ನಿಸಿಬಲ್ ಅಪರಾಧದ ಬಗ್ಗೆ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಾಗ ಅಪರಾಧ ಆದ ಸ್ಥಳ ನಮ್ಮ ಠಾಣೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸಬೂಬು ಹೇಳಿ ಫಿರ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾನೂನು ರೀತ್ಯಾ ಇದೂ ತಪ್ಪು. ಅಪರಾಧವು ಎಲ್ಲೇ ಜರುಗಿರಲಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧದ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಾಗ ಕೇಸು ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ ಅದನ್ನು ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬೇರೆ ಠಾಣೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾವು ಠಾಣೆಗೆ ಕಾಗ್ನಿಸಬಲ್ ಅಪರಾಧದ ದೂರು ನೀಡಿದಾಗ ಅವರು ಕೇಸು ದಾಖಲಿಸಿ ಎಫ್ ಐ ಆರ್ ಪ್ರತಿ ನಮಗೆ ಕೊಡದೇ ಹೋದರೆ ನಮಗೆ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಪರಿಹಾರ ಉಂಟು. ನಾವು ಆ ಠಾಣೆಯ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಪೊಲೀಸ್ ಸೂಪರಿಂಟೆಂಡೆಂಟ್ ಇವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಡಿಸಿಪಿ ಇವರಿಗೆ ಲಿಖಿತ ದೂರನ್ನು ಅಂಚೆ ಮೂಲಕವೋ ಅಥವಾ ವೈಯುಕ್ತಿಕವಾಗಿಯೋ ನೀಡಬಹುದು. ಆ ಮೇಲಧಿಕಾರಿ ನಮ್ಮ ದೂರನ್ನು ಖುದ್ದಾಗಿ ತನಿಖೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲವೆ ತಮ್ಮ ಕೆಳಗಿನ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮೂಲಕ ತನಿಖೆ ಮಾಡಿಸಬಹುದು.

               ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದೂರನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವಾಗ ನಾವು ಏನು ಹೇಳಿದ್ದೆವೋ ಅದನ್ನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಠಾಣಾಧಿಕಾರಿಗಳು ನಾವು ಕೊಟ್ಟ ದೂರ್‍ಅನ್ನು ತಿಳಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡುವ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ೫ ಜನ ನುಗ್ಗಿ ನಮಗೆ ಹೊಡೆದು ನಮ್ಮ ಆಸ್ತಿ ಕಸಿದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಡಕಾಯಿತಿ ಅಥವಾ ದರೋಡೆ ಕೇಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ೫ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ೩ ಅಥವಾ ೪ ಎಂದು ನಮೂದಿಸಿ ಆ ಕೇಸನ್ನು ಜಬರಿ ಕಳವು (ರಾಬರಿ) ಎಂದು ತಿಳಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೂರು ನೀಡಿ ಎಫ್ ಐ ಆರ್‌ಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಮೊದಲು ನಾವು ಕೊಟ್ಟ ದೂರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ದಾಖಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಫಿರ್ಯಾದುದಾರರ ಕರ್ತವ್ಯ.

     ಒಂದು ಕೇಸಿನ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಎಫ್ ಐ ಆರ್ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ದಾಖಲೆ. ಈ ದಾಖಲೆ ಸರಿಯಾಗಿರುವಂತೆ ನಾವು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೇಸು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಜಾಸ್ತಿ.

ಓಶೋ ಕಂಡಂತೆ ಗಾಂಧಿ!

ಓಶೋ ರಜನೀಶ್ ಜಗತ್ತು ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ವಿವಾದಾಸ್ಪದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಜೈನ ಕುಟುಂಬವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ರಜನೀಶ್ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಯೆಡೆಗೆ ಒಲವು ಹೊಂದಿದ್ದ. ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಈತ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾದ, ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರದಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ. ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವ, ಆ ಮೂಲಕ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ ಖಂಡಿಸಿದ. ಮನುಷ್ಯ ತತ್‌ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ, ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಜಾಲಾಡಿದವ ಈತ. ೧೯೯೦ರಂದು ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ನಿಧನನಾದ.
ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಅಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗದ ಅನ್ವೇಷಕ ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದರೆ ಈತ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕುಟಿಲ ರಾಜಕಾರಣಿ ಎಂದು ಕರೆದ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಳು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ. ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಸರಳತೆ ಢೋಂಗಿಯದು ಎಂದು ಜರೆದ. ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಶಿಸ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ದೇವರ ಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದ.
ನಿಜವಾದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಯಾವ ಒರಗೆ ಹಚ್ಚಿದರೂ ತನ್ನ ಹೊಳಪನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಕಳೆಗುಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಗಾಂಧಿಜಯಂತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿರುವ ಈ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಓಶೋ ರಜನೀಶ್ ಗಾಂಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿಯೋಣ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ, ಘನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸತೊಂದು ಆಯಾಮ ಸಿಕ್ಕಬಹುದು. ಯಾರನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಒಪ್ಪಬಾರದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು.
***
… ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಒಬ್ಬ ಕಪಟ ರಾಜಕಾರಣಿ. ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಆತ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತನಗೆ ಹಿತವಾಗುವಂತೆ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ. ಎಲ್ಲಾ ಜೈನರು ಆತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದರು. ತಾವು ನಂಬಿದ ಅಂಹಿಸೆಯ ತತ್ವವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ಆತನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದರು. ಗಾಂಧಿ ಜೈನನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಕೇವಲ ಶೇ ೯ರಷ್ಟು ಜೈನನಾಗಿದ್ದ. ನಾನು ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ: ಆತ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಿಂದು ಆದರೆ ಆತ ಕೇವಲ ಶೇ ೧ರಷ್ಟು ಹಿಂದು. ಆತ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಜೈನರು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗಿ ಆತ ಶೇ ೯ರಷ್ಟು ಜೈನ. ಉಳಿದ ಶೇ ೯೦ರಷ್ಟು ಆತ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದ. ಮೂರು ಬಾರಿ ಆತ ಕ್ರೈಸ್ತನಾಗಿ ಮತಾಂತರವಾಗುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ.
ಅಹಿಂಸೆಯ ಮೂಲಕ ಆತ ಜೈನರ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆದ, ಹಿಂಸೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಹಿಂದುಗಳ ಬೆಂಬಲವೂ ಗಾಂಧಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಅಹಿಂಸೆ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಶಿನರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುವಲ್ಲಿ ಆತ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಇವೆಲ್ಲವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ಭಾರತ ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಗುಲಾಮ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಅದು ಮರೆತುಹೋಗಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಈ ದೇಶ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿಲ್ಲ, ಇದರ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದೆ…
ಭಾರತೀಯರು ಹೋರಾಡಲು ಭಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದೆಯೂ ಅವರೆಂದೂ ಹೋರಾಡಿದವರಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಗುಂಪೊಂದು ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ತನ್ನ ಅಂಕೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಈ ದೇಶದ ಯಾಜಮಾನ್ಯ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತೇ ವಿನಾ ಭಾರತ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಭಾರತೀಯರು ಹೋರಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಗಾಂಧಿ ಅರಿತಿದ್ದ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಬ್ರಿಟನ್ ವಿಶ್ವದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಎಂಬುದರ ಅರಿವು ಗಾಂಧಿಗಿತ್ತು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿ ಸೆಣಸಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯರ ಬಳಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಯುದ್ಧ ಪರಿಣಿತಿ ಪಡೆದ ಯೋಧರಿರಲಿಲ್ಲ, ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯೆಂಬುದು ಗಾಂಧಿ ಬಳಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು…
ಹೀಗಾಗಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಅಹಿಂಸೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತತ್ವವಲ್ಲ. ಇದು ಅನೇಕ ತಥ್ಯಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತೂ ಆಗಿದೆ. ‘ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ತಕ್ಷಣ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಗುವುದು, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲಾಗುವುದು’ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದರು. ‘ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಬೇರೆಯವರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಏನು ಮಾಡುವಿರಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, “ನಾವು ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಅತಿಥಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇವೆ. ‘ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದೇವೆ, ನೀವೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ವಾಸಿಸಬಹುದು’ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ” ಎಂದಿದ್ದರು.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ನಂತರ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಮರೆತುಹೋಯ್ತು. ಸೈನ್ಯವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಿಲ್ಲ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲೂ ಇಲ್ಲ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಸ್ವತಃ ಗಾಂಧಿಯೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತೀಯ ವಾಯು ಸೇನೆಯ ಮೂರು ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳು ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಧಾವಿಸಿದ್ದವು. ಗಾಂಧೀಜಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಹರಸಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಬದುಕಿಡೀ ಮಾತಾಡಿದ ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಆತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಿದ್ದ…
***
ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲೀಮರು ಬೇರೆಯಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ, ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಗಾಂಧಿಯ ಹಾಡು ಶುದ್ಧ ಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಗಾಂಧಿಯ ಮಗ ಹರಿದಾಸ್‌ನ ಉದಾಹರಣೆ ಸಾಕು. ಆತ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬಂಡಾಯಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಆತನನ್ನು ನಾನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತೇನೆ, ತನ್ನ ತಂದೆಗಿಂತ ಆತ ಎಷ್ಟೋ ಮೇಲು.
ಹರಿದಾಸ್ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬಯಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಗಾಂಧಿ ಆತನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಜನರನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗಾಂಧಿಯ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಡ ಎಂಬುದು ಆತನ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಓದಲು ಶಕ್ಯವಾಗುವಂತೆ ತಾನೇ ಅವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಹರಿದಾಸ್ ಹಠಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದ. ತನ್ನ ಓರಗೆಯ ಹುಡುಗರು ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ತಾನೂ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಹಠಹಿಡಿದಿದ್ದ. ‘ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದರೆ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ.
ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವರ್ತನೆ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಮಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಬೋಧನಾದ ತನ್ನ ಮಗನ ಬಗೆಗೆ? ಆತನ ಬೇಡಿಕೆಯೇನು ಅಪರಾಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ವೇಶ್ಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದೇನು ಆತ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಹಾಗೂ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರ ಹಾಗೆ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಆತನ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹರಿದಾಸನ ವಾದ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆತ ಹೇಳಿದ, “ನೀವೂ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ ಆದರೆ ಕಲುಷಿತಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಭಯ ಏಕೆ? ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ. ನೀವು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಬಹುದಾದರೆ, ಬ್ಯಾರಿಸ್ಟರ್ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದಾದರೆ ನಾನೇಕೆ ಪಡೆಯಕೂಡದು? ನಿಮಗೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಅಪನಂಬಿಕೆ?”
ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದರು, “ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಜೊತೆ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೆಂದರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಕೂಡದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ನಿನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವಾದರೆ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.”
ಆ ಹುಡುಗ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆಯ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಗಾಂಧಿ ಆಶಿರ್ವಾದ ನೀಡಲು ಅಶಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ನನಗೆ ಗಾಂಧಿಯ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯಾಗಲೀ, ಪ್ರೀತಿಯಾಗಲೀ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಹೊರತು ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಮನೆ ತೊರೆದ ಹರಿದಾಸ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಎಷ್ಟೋ ವೇಳೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಗಾಂಧಿ ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಐಕ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮಹಮ್ಮದೀಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ನಿಜಕ್ಕೂ ವರ್ಣರಂಜಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವನು.
ಆತ ಮಹಮ್ಮದೀಯನಾದ ನಂತರ ‘ಹರಿದಾಸ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಕೊಡುವ ಅರೇಬಿಕ್ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ದ್ ಎಂದರೆ ಅರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು. ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಎಂದರೆ ದೇವರ ಸೇವಕ. ಹೀಗೆ ಹರಿದಾಸ್ ಗಾಂಧಿ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಗಾಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಗಾಂಧಿ ತೀವ್ರವಾದ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕುಪಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಸ್ತೂರ ಬಾ, “ಏಕಿಷ್ಟು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ? ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾವು, ಪ್ರತಿ ಸಾಯಂಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಹಿಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಆತ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ‘ಹಿಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹಿಂದೂ ಆಗಿ ಬಾಳಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮುಸಲ್ಮಾನನಾಗಿ ಬದುಕಿ ನೋಡೋಣ’ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿರಬಹುದು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ನಗುತ್ತಾ.
ಗಾಂಧೀಜಿ ವ್ಯಗ್ರರಾಗಿ, “ಇದು ನಗುವಂತಹ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಈ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಆತನಿಗೆ ನನ್ನ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಒಡೆತನವೂ ಇಲ್ಲ. ಆತ ನನ್ನ ಮಗನೇ ಅಲ್ಲ. ಇನ್ನೆಂದೂ ಆತನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತಾಗ ಆತನ ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಡುವ ಕರ್ತವ್ಯ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಿರಿಯ ಮಗನದ್ದು. ಗಾಂಧೀಜಿ ತಮ್ಮ ವಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಸುತ್ತಾರೆ: “ಹರಿದಾಸ ನನ್ನ ಮಗನಲ್ಲ. ನಾನು ಸತ್ತ ನಂತರ ಆತ ನನ್ನ ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆ.”
ಎಂಥಾ ಕೋಪ! ಎಂಥಾ ಹಿಂಸೆ!
ಹರಿದಾಸನನ್ನು ನಾನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ. ಆತ ಹೇಳಿದ, “ನನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಮಹಮ್ಮದೀಯನಾದದ್ದು. ನಾನು ಎಣಿಸಿದಂತೆಯೇ ಅವರು ವರ್ತಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮಗಳ ಸಮಾನತೆ – ಹಿಂದು, ಇಸ್ಲಾಂ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್, ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಮಾನ- ಎಂಬುದು ಅರ್ಥಹೀನ. ಇದೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ. ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು, ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದೆ.”

ಮೂಲ : ಕಲರವ ಪತ್ರಿಕೆ